Lachesis
@Lachesis
Sakın kimseye bir şey anlatmayın.Herkesi özlemeye başlıyorsunuz sonra.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Bilinçsizce,bilinmeyen bir savaşı sürdürdüler.Yine de birbirlerine aşıktılar, o tutku da yerli yerindeydi ama o çekişmenin içinde tükeniyordu.
Bir gün Anna, Will'in varlığından çıldıracağını düşünüyor, su içerken çıkardığı ses bile dayanılmaz geliyor,ertesi gün odaya girip yürümesine bayılıyor, yüreği sevinçle doluyor, Will ay, güneş ve yıldızlar oluveriyordu.
Sonunda Anna bu tutarsızlıktan sinirlendi.Güzel saatler geldiğinde yüreği bunun geçip gidivereceğini unutmuyordu.Tedirgindi.Güvence,güvence iç güvence,sevginin değişmezliğine duyulan güven:istediği buydu işte.Bir türlü de elde edememişti.
Yeri belirlenemeyen, ve hiç sarih olmayan, iz bırakmadan vücudun üstüne çöken, ruha işaret vermeden sızan bir dert nasıl iyileştirilir?
Belirgin bir dertten mustarip olan kişinin şikayet etmeye hakkı yoktur.Onun bir meşgalesi vardır.Ağır hastalar hiç sıkılmazlar:Hastalık içlerini doldurur, tıpkı büyük suçluları vicdan azabının beslemesi gibi.