Danyer âşıktı. Denizler kadar derin de onun aşkı. Bunu iyice seziyordum, ama başkalarının aşkına hiç benzemiyordu. Çok büyük bir aşktı bu. Hayat âşığı, Toprak âşığı, tabiat âşığı idi. Bu aşkını içinde saklıyor ve türkülerde duyup yaşıyordu. İlgisiz bir insan, âşık olmayan bir insan, sesine kadar güzel olursa olsun, böyle şarkı, böyle türkü söyleyemez.
Hiçbir şey yapmadılar bize-bizi tam bir hiçliğin ortasına bırakmakla yetindiler; zira bilindiği gibi, dünyadaki hiçbir şey insan ruhunun üzerindeki hiçlik kadar büyük bir baskı kuramaz.