“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ama tanıdığım herkes ya bağırıyor ya ortalıkta çılgınca dans ediyor ya da birbirini dövüyor. Bugünlerde insanların birbirini nasıl incittiğini fark ediyor musun ?
Hafif poyrazın yardımıyla denizde birbiri ardınca yuvarlanan ufak ufak dalgaların sahile yakın çeşitli kayalara gelip çarpmasından husule gelen hafif ve hoş sesli çağıltı büyük meşe ve dişbudak ağaçlarının dal ve yapraklarının hareketinden meydana gelen ürkütücü uğultu ve hışıltı ile birleşince bir aheng-i garip vücuda garip bir ahenk getiriyor, bu garip ahenk ise uyuyan duyguları uyandırmak, gizli dertleri açığa çıkarmak sevgiden yoksun kalmış gözleri ağlatmak, aşka yenilmiş yürekleri inletmek için talip ve heveskâr arıyordu.
Kendi dönemimi, çevremdeki insanları düşündüm. Bu kadar büyük kıyımlar, korkunç acılar yaşanmıyordu. Ama insanlar hâlâ, sanki bu hayatı nasıl zorlaştırabiliriz, nasıl çekilmez hale getirip mutsuzluğa neden oluruz diye, gece gündüz düşünüyorlar, sürekli bunun için uğraşıyorlardı.
Kimi insanın yüreği karanlık, kiminin ki aydınlıktır. Geceyle gündüz gibi ! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama ! Kendini koru kızım, insanlara karşı kendini koru !