Damla T.
@LadyWolfReads
A woman who runs with the wolves.
Çevirmen/ İngilizce öğretmeni/ Filolog
Konya Selçuk Üniversitesi/ Ingiliz dili ve edebiyatı
19 Ekim 1992
79 okur puanıAralık 2020 tarihinde katıldı
... insanlık dediğimiz; yapay ve sığ güvenli alanlarının içinde yaşayan ve ortak yanlışları sürdürmekte anlaşan bir yapı değil midir çoğu zaman? Düşmekten, kaybetmekten, sürüklenmekten korkan...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ölümün dosdoğru kucağına doğması, onun ruhuna işleyen korkularıyla kardeş olmasını sağlamıştı. Mezarlıklardan uzak duran, hayalet hikâyelerinden, kemiklerden, tabutlardan hatta karanlıktan bile aklı çıkan bir çocuktu.
Peki ne oldu da ölümden, karanlıktan böylesine
korkan bir çocuk, bir süper kahramanın kostümünü giymesi gibi karanlığı ve ölümü sırtına giymeyi, bunlardan yarattığı bir edebiyatı okutmayı ve hem ülkesinin hem de dünyanın edebiyatını hatta sonraki yüzyılların edebi zevkini bile değiştirmeyi başardı? Korkuyu yenmek için korkunun kendisi olmaya mı karar vermişti yoksa olan bitenler mi onu buraya itmişti?
Edgar Allan Poe sevgimi etrafimda ki insanlara sormak lazim...Edebiyat
Öte yandan Poe, aslında hiç de korkusuz değildir. Karanlığı, ölümü, cesetleri ve ruhları yazmak onun için oyuncaklarla oynamak gibi neşeli bir iş olmasa gerektir. Bunun için verilecek bedellerin en hafifi büyümek olmuştur. O aslında var olmanın bin bir türlü hallerinden ölesiyle korkan, sevilmemekten, ilgi görmemekten aklı çıkan bir çocuktur.
Dream with in a dream... en sevdiğim Edgar....Edebiyat
''Ah Tanrım! Tekini bile kurtaramaz mıyım
acımasız dalgadan?
Bir düşün içinde bir düş mü,
Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz?''
Girişlerinizin birer hikâyeden ibaret olmasını öyle isterdim ki...
Su içmek gibi okumak...
Su içmek gibi bir şeydi bu kitabı okumak 1 günde bitirdim.(kitap girdisini 3 günonce yaptım) Ilk başta arka kapakta bulunan yazar görüşlerinin içinde Jojo Moyes'i görünce pek bir umudum yoktu kitaptan açıkçası. Lakin kitap harikaydı. Bir kuşağın acımasızlığını, zorbalığını, arayışını, kaybolmuslugunu ve kaliplara konmasını muazzam şekilde anlatıyor kitap. Popüler olmak ve hiç olmak arasında bir sınıfın olmadığını, toplum görüşü ve sevilme isteğinin insanlari ne denli deprasyona sürüklediğini anlatıyor. Aslında çok fazla şey anlatıyor okurken kendimden nice şeyler buldum diyebilirim. Bana kalırsa Normal Insanlar bir Y kuşağı elestirisidir. Alinti yapacak cok yer vardi dedim ya su içmek gibiydi bu kitabı okumak. Anlatım bir pencerede dudak okuyan bir kadının penceresinden görebildiği karşı dairede olanı biteni anlatması gibi bir anlatım. Ilk basta nasil bir kitap bu ya diye yaklasiyor daha sonra ise her şey güzel geliyor ve akip gidiyor.