Leydi.K
@Ladylaby
İş veren temsilci
Sakarya
50 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Leydi.K bir yorumu yanıtladı.
Gençken aylak aylak gezerdim; orta yaşa geldiğimde kendimi toprağa sakladım. Şimdi yaşlandım ve inzivaya çekildim.
Kitapla ilgili çok fazla detay vermek istemiyorum. "Yaşamak" adlı eser, adından da anlaşılacağı gibi gerçek anlamda yaşamayı ele alıyor. 1958'lerde başlayan Çin Kültür Devrimi'ni de konu alan bu romanda, gençken hovardalık yapan ve sorumsuz bir hayat süren Fugui'nin hikayesini okuyoruz.
Hiçbir romanda bu kadar çok ölen kişi ve bu kadar yalnız kalan bir öykü kahramanı görmemiştim. Aslında, insanlık geçmişte ve bugün ne kadar çok acı çekmiş ve hala çekmekte. Hastalıklar, yoksulluk, açlık... Duygularım karmaşık bir hale geldi.
Sanırım çok fazla şey söyleyip anlatamayacağım. Fugui, oğlu öldüğünde bana şunu düşündürdü: Tanıdığımız, sevdiğimiz insanların hayattayken mutlu olmaları gerekiyor sonrasında bunları yapmadığımız için pişmanlık duyabiliriz eminim pişmanlık daha çok acı verir !!
Kitabın okunuşu kolay elinize aldığınız gibi diğer sayfalardaki hikayeyi merak ediyorsunuz tek seferde bir çok metni okuyabilirsiniz çok sıkan bir kitap değil dile akışkan ve anlaşılabilir bir Metin’le yazılmış.
Yu Hua’nın Yaşamak (To Live) romanının kapaklarında sıklıkla kullanılan o yatay, kesikli ve düz çizgiler doğrudan I Ching (Değişimler Kitabı) felsefesine ve onun Hexagram (Altı Çizgili Semboller) mantığına dayanıyor.
Kitabın felsefesi ile o çizgiler arasındaki bağ, Carl Jung’un da çözmeye çalıştığı o "Doğu-Batı" düşünce farkını tam kalbinden yakalıyor. İşte o çizgilerin ve romanın arkasındaki derin felsefi bağ:
1. Kapaktaki Çizgiler Ne Anlama Geliyor? (Yin ve Yang)
I Ching felsefesinde evrendeki her şey iki temel çizgiyle ifade edilir:
Düz Çizgi (\bf{-}): Yang’dır. Erildir, harekettir, var oluştur, güçtür.
Kesikli Çizgi (\bf{- -}): Yin’dir. Dişildir, durulmadır, kabulleniştir, esnekliktir.
Bu çizgiler üçerli ve altışarlı gruplar halinde üst üste gelerek Hexagramları oluşturur. Bu semboller, hayatın o anki "değişim" durumunu gösterir. Yaşamak kitabının kapağındaki o çizgiler de aslında hayatın sürekli değişen akışını, inişlerini ve çıkışlarını simgeleyen birer I Ching kehanet sembolü gibidir.
2. Kitabın Felsefesi ve I Ching Bağı
Romanın kahramanı Fugui, hayatı boyunca akla gelebilecek her türlü acıyı, kaybı ve trajediyi yaşar. Batı felsefesiyle büyümüş bir insan bu durumda bir neden arar, isyan eder veya sistemi sorgular. Ancak Fugui, tam bir Doğu bilgeliğiyle hareket eder.
Direnmek Değil, Esnemek: I Ching der ki; "Doğa her zaman değişir, bilge insan bu değişime direnmez, onunla birlikte akar." Fugui de hayata karşı savaşmaz; rüzgarda kırılmayan bir bambu gibi esner. Çizgilerdeki o boşluklar ve doluluklar gibi, hayatın getirdiği boşlukları (kayıpları) ve dolulukları (yaşama sevincini) olduğu gibi kabul eder.
Sadece "Yaşamak" İçin Yaşamak: Yu Hua kitabın önsözünde der ki: "İnsan yaşamak için yaşar, yaşamak dışındaki hiçbir şey için değil." Bu, I Ching’in ve Taocu felsefenin özüdür. Hayat bir amaç değil, bir süreçtir. O çizgiler de durağan değildir; sürekli bir sonraki duruma dönüşürler.
Jung ve Fugui'nin Buluştuğu Yer
Carl Jung’un bahçesinde çubukları atarak anlamaya çalıştığı şey tam olarak buydu: Hayatın bizim kontrolümüz dışında, kendi döngüsel mantığıyla akması.
Yaşamak kitabının kapağına bakan biri sadece modern bir tasarım görebilir, ama Doğu felsefesini bilen biri için o çizgiler, Fugui’nin kaderinin, Çin’in kaderinin ve evrenin kaçınılmaz değişim döngüsünün (I Ching) ta kendisidir. Kitabı bu gözle okumak veya hatırlamak, Yu Hua'nın anlatmak istediği o "kabulleniş ve direnç" dengesini çok daha iyi anlamlandırıyor.
Önceki 1 yanıtı göster
Leydi.K yorumladı.
Kırk üç gün gibi oldukça uzun bir zaman diliminde okudum Anna Karanina'yı ve oturup hakkında bir şeyler yazma konusunda da ciddi tereddütlerim var. Nerdeyse külliyatını hatmetmiş olmama rağmen Kont
Kitap alıp okumayı düşünüyordum yazdınız özeti okuduktan sonra da kitapla alakalı biraz araştırma yaptıktan sonra okudum şu satırlar bana aşkı memnu film sahnelerini hatırlattı tabi  tipik klasik aynı  hikayeler ama farklı kişiler tarafından farklı şekillerde lanse edilmiş kişi sadece kitabı kendi bakış açısını katmış, kendi içsel duygusunu yansıtmış oluyor. Buda aslında şunu da ele almak gerekiyor biz okurlar kitabı hikayesini mi yoksa kitabın bize verdi duygularımı önemsiyoruz yine de Yorumunuz çok güzel olmuş ağzınıza sağlık

Leydi.K yorumladı.
Tom Robbins'ten okuduğum ilk kitap. Büyülü gerçekçilik ile yazılmış ve dolayısıyla oldukça ilginç. Benzetmeler bir harika, öyle ki böyle bir benzetme nasıl bir kafadan çıkmış diye merak ediyor insan. İçinde onlarca altı çizilecek cümle var, roman olmasına rağmen oldukça güzel bilgiler de içeriyor. Yazar öylesine bir yazar değil, gayet kültürlü. İnsanın ufkunu açıyor. Yazdığı bazı şeyler insanın aklına değişik araştırma konuları getiriyor. Ancak bunca güzel özellik dışında şöyle bir tuhaflık vardı. Normalde okunan romanda baş kahramana ya da belli bir karaktere yakınlık duyar, onu hissedersiniz. Fakat bir Amerikalının zihniyetine sahip olduklarından mı nedir bu eserde hiçbir roman karakterine kanım ısınmadı. Hatta hiçbirinden hoşlanmadım. Romanın içine girip onları hissedemedim. Öylesine önümden geçip gittiler sanki. O kadar yabancıydılar bana.
Ayrıca yazar bazı yerlerde lafı o kadar uzatmış ki, sayfa sayısına göre mi para almış acaba diye düşündürüyor. O kısımları da oldukça bayıcıydı ama şükür ki aşırı fazla değil, idare ediliyor. Bana olumsuz gelen bunlar gibi bazı detaylar dışında okunmaya değer bir eser. Merak edenlere tavsiye ederim. Sevgiyle ve kitaplarla kalın.
