Puan vermedi
Stefan Zweig kalemiyle küçük yaşta tanışıp okuma alışkanlığı edindiğim yıllar boyunca da eserlerinin hepsini okumak için çabaladım. Çünkü yalın olsa da çarpıcı olan cümleleri klişe olsa da klasikleşen kitapları vardı. Bu kitabı bir heves alıp yarısına bir hevesle geldim. Aynı tanıdık his, aynı sevdiğim kalemdi. Zaten tanıdığım bir yolda yürümek gibiydi. Her bir karakterle özdeşleştim her birini anlamak için çabaladım. Bu kitap diğerlerinden bir tık daha ötede gibi geldi ta ki yüz küsürlü sayfaların sonuna gelene kadar...
İnce ince işlenen o ruh damdan düşer gibi basitleştirilmiş kalbime dokunan tüm o incelikli tavırlar kabaca köreltilmiş kitabın sonu resmen kendinden önceki sayfalara hakarat edercesine tamamlanmıştı. Bu o kadar kötü hissettirdi ki o duygunun tarifi yok. Bazen diyorum keşke kitap orda bitseydi şayet yarım kalmışlık bu kadar can sıkıcı olmazdı. Çünkü Stefan Zweig'in daha söyleyecek çok şeyi vardı. O kadar basitleştirilmesi sinir krizine sürüklüyor insanı. Kesinlikle okunmalı hem de son sayfalarına rağmen. Çünkü o yüz küsür sayfada açık edilen, anlaşılması gereken çok şey var. Tavsiye ettiğimi söyleyebilirim ama sonucun hayal kırıklığı olduğunu bilerek okumalısınız. Ki bu da yazarın değil yayımcının suçu.
Reklam
Tarihle aram pek iyi değildir. Bu sebeple olsa gerek tarihi romanlar da ilgimi çekmez okuma isteği uyandırmaz içimde. Yazarına güvenerek ve önyargılarımı da artık aşabilmek adına başladığım bir kitaptı. Buna rağmen okurken öyle çok sevdim ki onca zaman okumayı ertelediğim için pişman oldum. Kitap hiç sıkmıyordu, yazarın sizi alıp sürüklediği bir dünya var. O dünyanın içinde iyilik, kötülük, intikam, aşk var. Duyguların hepsi o kadar yoğun işlenilmiş ki gerçekten de sanki o anı yaşayan sizmişsiniz gibi hissediyorsunuz. Ruhunuz oraya aitmiş gibi geliyor. Bir insanın başka bir insana duyabileceği en kapsamlı sevgi, uğruna kendini feda etmesi bazen de bu sevginin içinde barındığı kalbi zehirlemesinin anlatılma biçimi büyüleyici.
Eğer benim gibiyseniz tarihi romanlar üzerinizde bir çekingenlik yaratıyorsa, bu kitabı kesinlikle tavsiye ederim.
Puan vermedi·436 syf.··
Beğendi
·2020 147. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 04 Nisan 2020 00:35
Soluksuz okudum. Çok hızlı bir temposu vardı dili hem sadeydi hem de zaman zaman düşündüren cümleleri vardı. Kurgusu çok sağlamdı. Hiçbir şekilde sıkmayan okudukça akan bir kitaptı. Özellikle 50'li sayfalardan sonrası nasıl bitti, nasıl okudum anlamadım bile. En çok etkileyen Başkomiser Nevzat'ın merhametiydi. Kitapta tacizin, organ kaçakçılığının, mültecilerin üzerinde durulmuş bu hassas konular da ustalıkla işlenmiş. Aslında cinayetleri kimin işlediği sezdiriliyor ama kitabın bitimine yakın ancak emin olabiliyorsunuz. Bu zamana dek onlarca polisiye kitabı okumuşumdur. Hepsinde de doğru ya da yanlış bir fikrim olurdu fakat bu kitapta son ana kadar hiçbir düşüncem oluşmadı. Kısacası bu zamanlarda okumalık, insanı soyutlayan bittiğinde duvara baktıran bir kitaptı. Güzeldi hoştu da bazı diyaloglar sanki çok zorlama yazılmış gibiydi. Sanki yazar sırf olay karmaşıklaşsın diye uzattı da uzattı.Yine de vakit ayırmaya değer.
"Bir kitap,içimizdeki donmuş denize inen balta gibi olmalı." Der Kafka. Uçurtma Avcısı tam da böyle bir kitap. İlk okuduğum romandı daha ilk paragrafında bile beni içine çekmeyi başarmıştı. Zaman zaman insanı düşündüren cümleleri var. Sizi kıskıvrak yakalıyor, cümleye bakakalıyorsunuz. Çünkü yazar kaçtığınız gerçekleri gözler önüne seriyor. İlk sayfalarda sıkılabilir hatta bırakabilirsiniz. Çünkü çok fazla olay örgüsü yok ve gözlemlediğime göre bazı insanlar için kitabın orta sayfalarına gelmek sancılı bir süreç. Ama lütfen pes etmeyin, okuyun. Bambaşka bakış açıları kazandırıyor. Kitap bittiğinde uzun soluklu düşüncelere dalıyorsunuz. Oldukça etkileyici.
Öncelikle belirtmeliyim kitap tek solukta okunuyor. Oldukça akıcı, sade bir dili var. Üstelik Jane Eyre karakterinin cesareti, hüznü, mutlulukları içinize işliyor. Kitapta kendimden çok şey buldum. Herkesin de kendinden bir şeyler bulabileceğine inanıyorum. Okumadan ölmeyin dersem fazla mı ileri gitmiş olurum? Pek sayılmaz.
