Seni hükmetmekten zülmetmeye çıkaran bir derinlikte
Kal benimle kış yağmurlarına itimat et
Herkes gökyüzüne şiir yazdı
ben seni yaşayamadım ki bana yardım et
İnsanlar ısrarla şarışın güneşe iltifat ettiler
Belki güneşin rengi sarı değildir bana tarif et
Bütün uçan turnalar beni üzgün yerlerden geçirdi
bu yüzden gönlüm hep üzgün kaldı beni mutlu et
Herkesin baharı koştu tuttu elini
Beni hep kışlar teselli etti
Beklediğim herşey rengini kaybetti
Birgün gözlerime gelde bana merhamet et
Ömrüm gölgene metiyeler dizmekle geçti
Yine bir akşam üstü ve ben kendime diyorum
sabret, sabret, sabret