"Tevbenin İlk Adımı" eserin özeti olan bir başlık..
Kitabın ilk sayfasından son sayfasına kadar insanı muhasebeye çeken; sorular sordurup, ileriki sayfalarda cevap veren bir anlatım üslubu var. Elbette bu tarz tasavvufi eserler herkesin ihtiyacına binaen manalar çıkardığı eserler oluyor. Akıldan ziyade kalbin hakim olduğu ve duygu bütünlüğünün kalpte toplandığı bir eser. Okurken kendimle çok yüzleştiğim, nefsimin tokatlandığı, ağladığım, nasıl olur dediğim, verilen çözümleri bi yerlere not ettiğim, kulluğumu sorguladığım bir eser oldu...
İslâm dinine mensup herkesin okuması gereken bir eser. Dili çok hafif, konu akışı gayet iyi. Yormadan kısa sürede okunacak bir eser, tabii ki düşünmekten zaman kalırsa...
Kitabın başlangıcı grifit olduğu gibi, incelememin başlangıcı da grifit başlamış oldu..
Kısa hikayecikler, sonu okuyucuya bırakılan lâkin mesajın okurken anlaşıldığı bir eser..
Efendisine vardı mı hikaye boyunca bilmem... Lâkin Efendime varmam gerektiğini anladığım eser..
İnce, hızlı ama düşündürerek, hayattan birçok noktayı yakalayacağınız bir eser..
Benim okuduğum ilk Mustafa Kutlu eseri olarak güzel ve istifade ettiğim bir eser oldu..
Diriliş Neslinin Âmentüsü...
Kısa ama o kadar derin ve diriltici bir eser. İnsanım en başta Müslümanım.
Hayatın refahı çok kolay sağlanabilir; yalnızca kul ol ve İslâm-ı yaşa..
Her dem de her halde yalnız İslâm-ı yaşa.. Yalnız kendi alemin değil dünyanın alemi bu yaşayış ile özünü bulacaktır...
Kitap kapağına bakınca ilginç ve yeni şeyler duyacağını anlıyor insan.
Elimde biraz uzun kalan bir eser oldu zira psikolojik bir açıdan yazılan eser, düşündüre düşündüre okumaya sebep oldu.
Özellikle kendini anlamakta, yaptığı, yaşadığı şeyleri anlamlandırmakta güçlük yaşayanlar sebebini bu kitapta okuyunca biraz şaşırabilir. Kitabın sırrını aşikar etmek istemediğim için burda yazmak istemedim.
Özellikle psikolojiye dayanan bölümlerle meşgul olanların okuması gereken bir eser.
Okuyunca bi tık ağır gelebilir, o sebepten hemen okuyup bitireyim diyerek değil yavaş yavaş okuyarak sindirmenizi öneririm...
Kalbin aklı...
Kitabın adı bile gönlümün titremesine yetmişti. Günlerce kalbin aklını hayal edip kendi alemim de tahayyül etmiştim..
Bugün eserin son sayfalarını okurken, buruk bir hâlde sonlandırdım. Zira ne kadar da çok kendimi, kendimizi yitirdiğimi görmek acı bir soluk vermeme yetti..
Kendin olmak yani kul olmak. Yitirdiğimiz her ne varsa aslında kuvvetimiz oymuş. Bizim sandığımız çoğu ne var ise yıkılışımız oradaymış...
Çok şey yazmak, çok şey haykırmak geliyor içimden lâkin bu buruklukla kendimi sorgulamak ve kendimi bulmak,
kendim olmak istiyorum...
