ŞEHRİBAN.
@Lamekanseyah
Vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine arastadan ırmaklara çark ettiren dargınlık!
Filozof
Bibliyoterapi
30 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
"Kendime Not" adlı eserde kendi yazımında yer aldığı yer aldığı "YOLCUNUN KALEMİNDEN" satırlarında "Geçmiş ve gelecek iç içe umudun çok uzakta olduğu ve hiç ulaşılamayacak bir diyarda beklenenin Zümrüdüanka'dan Kaf dağına ulaşması gibi." olduğunu zikrederken "Zamanın Kıyısında " adlı eserin satırlarında da "Geçmişin sıcak anılarıyla sarılı,geleceğin belirsizliği içinde seni bekliyorum." diyerek içimizdeki bekleyişin hep var olduğunu vurgulanmış,"Halimin Farkındayım" adlı eserin satırlarında ise "Kanıt yok ama umut var." diyerek bir umudun olduğunu dile getirmiş. Öyle ki Leyla ile Mecnun 'nun unutulmaz repliği olan "O gemi bir gün gelecek." diyerek içimizdeki umudu hiç soldurmadan kendimize notlar çıkaracağımız bu satırlarda anlayacağımız gibi umut hep var nerede olursa olsun hep var...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ene incelemesi
Puan vermedi
Ene’yi okumaya başladığımda açıkçası neyle karşılaşacağımı çok bilmiyordum. Aziz Mahmud Hüdayi’nin hayatını anlatan bir roman olduğunu biliyordum ama bu kadar içime dokunacağını hiç tahmin etmemiştim. Kitap ilerledikçe, sanki sadece Hüdayi’nin hikâyesini değil, benim de içimde saklı duran “ben”i kurcalamaya başladı.
En çok etkilendiğim şey, Hüdayi’nin her şeye sahipken bile içindeki huzursuzluk oldu. Makamı var, ilmi var, itibarı var ama yine de içinde bir boşluk hissediyor. Okurken sık sık “Benim de böyle hissettiğim zamanlar oldu” diye düşündüm. O duygunun bu kadar sade ve gerçek bir şekilde anlatılması kitabı bana çok yakın hissettirdi.
Üftade Hazretleri ile karşılaşma bölümleri ise beni gerçekten durdurdu. Hani bazı yerleri hızlı hızlı okursun ya… bu kitapta o olmadı. Bazı sayfalarda durup uzun uzun düşündüm. İnsan kendi nefsini, gururunu, “ben” demeyi ne kadar sevdiğini fark ediyor. Kitap bunu yüzüme vurmuyor ama sessizce önüme koyuyor.
Kitabı bitirdiğimde “Vay be, ne olaylar oldu” demedim. Daha çok içimde bir sessizlik kaldı. Bazı cümleler, bazı duygular aklıma takılıp durdu. *Ene* bana şunu hissettirdi: Asıl yolculuk dışarıda değil, insanın kendi içinde.Kısacası bu kitap bana iyi geldi. Hızlı tüketilecek bir roman değil; yavaş yavaş okunması gereken, okudukça insanın içine dokunan bir kitap. Kendini, benliğini, kalbini biraz sorgulamak isteyen herkese gönülden tavsiye ederim.🩵
Ene 'Sus Ey Nefsim' 
Fatih Duman
Ene 'Sus Ey Nefsim' Fatih Duman