Zeynep
@Languishing_
2 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Kendimizi özgürce ifade edebilme ve kendimiz olabilme becerimizi karanlığa hapsettiğimizde, yaşamın fazlasıyla uzağına düşeriz.
Reklam
Mutsuzluğum, hayır diyemeyen birinin mutsuzluğuydu.
Artık babam yoktu, yüreğimden bir an bile silinmeyen o korkutucu varlık yitti. Dert küpüm boşalmıştı sanki. Belki de dert küpümün bu kadar ağır olmasının sorumlusu babamdı. Sanki direncim kaybolmuştu. Acı çekme yeteneğimı bile yitirmiştim.
Ölmek istiyorum, daha fazla ölmek istiyorum. Artık geri dönüşüm yok. Ne yapsam da, nasıl yapsam da sonu olmuyor. Utançlarıma utanç katıyorum. Bisikletle, yeşilliklerle kaplı şelaleye gitmek gibi şeyler benim isteyebileceğim türden değil. Yalnızca, kirli suçlarıma utanç dolu sefil suçlar ekleniyor. Ölmek istiyorum, ölmeliyim. Yaşamam bir tür suç.
Acaba güven dolu saf bir yürek, suçun kaynağı mıdır?