Aşklarımızdan geriye ne kalıyor? Kendinden geçme anlarındaki ya da acıdan bozguna uğramış yüzlerdeki izler. Parçalar, kolajlar. Öyleyse yüzü zaten kolaj olan biri sevilebilir mi? Aşk, bir kayadan çıkan pınar gibi fışkırabilir mi yeterince uzun bakılırsa? Hayır, bu Almodovar teoreminin en trajik sonucu: Geometri ve uyuma ihtiyacımız var çünkü zaten soyutlamanın zararına uğramış bir şeyi yok etmenin hiçbir zevki yok.
...
Ben kaosun katedilmeye değer tek alan olduğunu iddia ediyorum. Kaosta bütün neoklasiklerin bilmediği bir tesadüfi zarafet vardır.