Laptus
@Laptus
La tristesse durera toujours
40 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Keşkelerin Ahı
Halihazırda ikinci kez yaşıyormuşçasına ve ilk seferinde, şimdi olduğu gibi yanlış hareket etmek üzereymişsiniz gibi yaşayın.
Reklam
Kendinin Bekçisi ya da çözülme…Edebiyat
Kendimiz olabilmek için kendimize sahip olmalıyız, hayat hikayemize sahip çıkmalı, onu kaybettiğimizde yeniden edinmeliyiz. Kendimizi “hatırlayarak”, kendi içsel hikayemizi, anlatımımızı yeniden derlemeliyiz. Kişinin kimliğini ve benliğini koruyabilmesi için böyle bir anlatıya, süreklilik gösteren bir içsel anlatıya ihtiyacı vardır.
Bugün kendime yerleşiyorum.Edebiyat
Her yağmur damlasıyla doğada ağlayan, ıskalanmış hayatımdır. Günün hüznünü boş yere toğrağğa akıtan damla damla, sağanak sağanak yağmurda bendeki belirsizlikten bir şeyler var.
Yağmur dinmek bilmiyor.. Sesi ruhumu sırılsıklam etti. Ne biçin bir yağmur bu... Sandalyem yağmur duygusuyla sulanıyor, sıvılaşıyor.
Sıkıntılı bir soğuk, buz kesmiş elleriyle zavallı yüreğimi sarıyor. Kurşuni saatler uzadıkça uzuyor, zamanın içinde bitimsizleşiyor: saniyeler geçmek bilmiyor.
Yağmur upuzun, ölgün şikayetini camlara çarpıyor.
Soğuk bir el boğazımı sıkıyor, hayatı solumamı engelliyor. İçimdeki her şey ölüyor - hatta düş kurabildiğime olan güvenim bile! Ne yaparsam yapayım, kendimi fiziksel olarak iyi hissedemiyorum. Gönlümün kaydığı bütün dinginliklerin, ruhumu parçalayan sivri köşeleri var.
Bakışlarımı kenetlediğim bütün bakışlar zifiri karanlık çıktı, günün zayıflamış ışığının izi vardı bunlarda, acısız ölmek için kaftandılar.
Sayfa 192 - Can
Reklam