ıskalıyor beni gene mermiler
bitmiyor isyanlar, bitmiyor suçlar
bütün kanallarda lanet reklamlar
şiddetin kendi yok yalnız adı var
şehri baştanbaşa yakasım gelir
Şimdi, önümde ağır bir kapı
Ardında okyanus var
Bir de bileğimden biri çekiyor
Benimse kapıyı açmam gerek
Bak diyorum koca dünyaya
Burdan derhal çıkmak gerek
Bari çekme bileğimden
Benim her şeyi görüp öğrenmem gerek.
Bir ileri bir geri her adım bu kapının ardı demek
Sonunda boğulmak olsa da
Benim o sularda yüzmem gerek.
Bir gerçekle ilk karşılaşma gülme duygusu uyandırıyordu insanda.Başka birinin gerçeği sizinde gerçeğinizse ve o bunu sizin için dillendiriyorsa müthiştir.
Son iki yıldır kendi hayatını bir başkasınınkiymiş gibi dışarıdan seyretmesine yol açıyordu.Seyrettiği hayat başkasının olunca,müdahale etmeden, bir gün kendiliğinden oluşacak bir mucizeyle derdi bitecekmiş gibi plastik bir duyguya kapılıyor, yabancılaşıyordu.Gerçekte hayat da,ruh da , beden de kendinindi ve galiba delik deşik ediyordu.
Çelişki seni öldürür.Çelişki işkencedir.Çelişki buz tutmuş bir göldür.Çelişki buz tutmuş gölün çatladığı andır.Çelişki,göldeki çatlağa saplanıp donmaya başlamandır. Çelişki, yardım istemek için açtığın ağzına dolan sudur.