insanların karşısındaki insanları bu kadar tanıyamaması inanılmaz. yargı ve muhakemeniz adeta sıfır.
örnek verelim: biriyle yeni bir ilişki kuruyorsunuz. bu kişi başlangıçta size rol yapıyor olabilir; bunu fark edememeniz ya da çok kısa sürede kim olduğuna dair yeterli bilgi toplayamamanız gerçekten şaşırtıcı. birlikte vakit geçirdiğinizde, size olan davranışlarının tersini başka insanlara uyguluyorsa, günü geldiğinde size de aynı şekilde davranacağını kestiremiyor musunuz?
bir insan şiddet yanlısıysa, işler kötü gittiğinde bu şiddetin size yönelebileceğini gerçekten hesaplayamıyor musunuz? insanlar inanılmaz bir akıl tutulması yaşıyor. size karşı çok nazik davranıp dışarıda adeta bir canavar gibi davranıyorsa, bu ibrenin bir gün size döneceği açıktır.
eş seçerken hâlâ ilkel içgüdülerle hareket ediyorsunuz. içgüdüleriniz aklınızın önüne geçtiği sürece, sizi insan yapan özelliklerden uzaklaşıyorsunuz.
“ama seviyorum ağabey” dediğiniz her ilişkinin sonucunda, fiziksel ya da duygusal şiddete maruz kalmanız kaçınılmaz olacaktır.
şimdi bir de sosyal medyada türeyen “eril/dişil enerji”, “green flag”, “red flag” gibi kavramlar var. arkadaşlar, affedersiniz ama siz gerizekalı mısınız? sevgili seçerken sosyal medyada yazılanlara göre mi karar vereceksiniz? sağdan soldan duyduğunuz bu tür yüzeysel çıkarımlarla doğru insanı seçmeye çalışıyorsanız, kusura bakmayın ama sizin ileri değil geriye doğru evrimleştiğinizi düşünüyorum.
Ağdalı ve zor kitaplardan sonra, biraz daha sakin ve beni çocukluğumdaki duygulara götüren bir kitap oldu. İyi ki elime geçmiş, okumuşum. Aziz Nesin’i buradan anmış olalım. Şimdiki Çocuklar HarikaAziz Nesin