Latibule
@Latiibule
Paylaştığın kadar yalnızlık hafifler.
5 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Reklam
"Şefkat artık burada bitmeliydi. Toprak onu almalı ve saklamalıydı. Ne güzel bir istirahatte bu! Duyacağı tek ses ot saplarını ezen kuşların hafif ayakları olacaktı. Başının üstünde kimse yürümeyecek, rahatsız edilmeden yıllarca evinde kalacaktı. Bu günlük güneşlik bir ölüm kırların dinginliğinde sonsuz bir uykuydu."
"...Artık içim rahat öleceğim... Kırlara gitmeyi haketmiştim, sana kırları özlemediğimi söyleyemem ama sen gideceksin sen... Seçtiğimiz yere... hani şu Melun yakınlarında annenin doğduğu köy... Bu beni çok sevindirirdi."
Para ölümü zehirlerse, ölümden bir tek öfke çıkar. Tabutların üzerinde insanlar dövüşür.