Tıpkı zehra gibi ben de babamla anlaşamayan nerdeyse düzgün tek bir sohbeti olmayan biriydim. Taki babamı kaybedene kadar . Bana bir yazı, fikir bırakmamış olsa da yokluğunda eksik bıraktığı yerleri daha iyi görebiliyorum . Ve onun o kadar da kötü olmadığını düşünmeye başladım . Yine de onun adına keşkeler istiyorum ve keşke tıpkı bu eserde olduğu gibi yaşadıklarını anlattığı bir defteri olsaydı da babam bunları yaşamış diyebilseydim. Bu eseri okumamın ardından yazmanın, geriye bırakacağım anıların önemini daha iyi anladım. Tavsiye ederim :)
Din arabın, hukuk sizin, harp türklüğündür...Atsıza aşık gençler olarak büyümek gururumu kabartıyor. Okuduğum ilk eseridir fakat son olmayacağı aşikâr.
her şeyden memnun, önüne sunulanı saniyesinde yutan insanlara ters köşe yaptıracak mükemmel öğretilerle donatılmış bir eser. varoluşsal acıların yalnızca kişinin kendinede değilde sorgulamayı beceri edinebilen bir çok insanda bulunduğunu ve delirdim mi acaba düşüncesinin ortak bir ideoloji olduğunu net bir şekilde ortaya koyuyor ve yalnız olmadığınızı gösteriyor. dili ağır ve zorluyor fakat çok zengin bir eser olduğu tartışılmaz gerçeklerden.