Bulutlari İzlediğim zaman Dünyanın ne kadar da büyük olduğunu düşünürüm. Aslında bu, tüm evrene kıyasla nokta kadardır ( hatta nokta bile etmez! ) ama bana yine de büyük gelir. Hemen arkasında Dünyamızın Güneşin etrafında belli bir yörüngede savurulduğu gelir aklima daha sonra da o Güneşin Samanyolu galaksisinde savruldugu gerçeği... Böyle böyle en uç noktaya kadar düşünürüm, hatta bazen ürkerek ayrılırım bu düşüncelerden. Çünkü insana göre korkunç gelir bilinmezlikler ve karanlıklar. Gökyüzüde mavidir mesela, ama onu siyah gibi görmeye çalışırım çünkü gerçeği siyah değil midir? Mavi gezegenimiz siyah bir okyanusta nereye gittiğini bilmeden yüzmuyor mu?.. Bizde onunla canlı veya cansız bir şekilde savruluyoruz işte.