Öğrendim ki; insan, sahip olmadığı hiçbir güzelliği başkasına veremiyor. İyilik, incelik, anlayış ve insanlık… Hepsi nasip işiymiş.
İnsanların davranışlarını kendi yüreklerinin aynası olarak görüyorum. Çünkü insan, yüreğinde ne varsa onu sunuyor dünyaya; nasibinde ne varsa onu paylaşıyor başkalarıyla. Herkes, kalbinin genişliği kadar yer açıyor başkasına; nasibinde ne varsa, onu sunuyor bir başkasına.