Şeyma Özdoğan
@Laylaenc
97 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Öncelikle Sisler Bulvarı’ndan sonra bunu okuduğumu belirtmeliyim. Ne kadar doğru algıladım emin olamasam da, kitabın Cehennem Dairesi kısmında yer alan No Pasaran şiirinin ilk mısrası bana Cemal Süreya’nın Üvercinka şiirini anımsattı. İkisinin de ikinci yeni etkisinde ve yakın dönemlerde benzer olaylar etkisinde yazması buna sebep olmuş olabilir. Bariz bir benzerlik elbette yok, sadece bana onu anımsattı. Birkaç yer dışında fevkalede beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Şimdiden iyi okumalar.
Reklam
Öncelikle Haruki Murakami’yi başka kitapları ile okuyarak başlamak istiyordum fakat 2015’teki ilk baskısından itibaren bu kitabı illüstrasyoları için alıp okumak istiyordum. Nasip 7 sene sonrayaymış. Kitap baskı kalitesi anlamında tartışılamaz derecede güzel.
Gelelim içeriğe, kitapta ana karakterimiz bir eş ve bir anne olan tükenmiş bir kadın. Başkaları tarafından pek de dikkat çekmemesi, 17gün uykusuz kalan ve bunun kimse tarafından anlaşılmaması bu kadını farklı düşüncelere sevkediyor. Kitapta karakterimiz Anna Karanina’yı okuyor, henüz okumadığım için bir miktar spoiler yemiş bulundum. Sürekli buna yapılan vurgu neye hikmet bilmiyorum. Sonunun açık bırakılmış bir şekilde bitmesi de aslında sorgulamaya devam etmemizi sağlıyor.
Aşırı derecede beğendiğimi söyleyip övgüler düzmeyeceğim. Fakat benim gibi uzun süredir aktif bir şekilde okuma yapmadıysanız ve araya “çerezlik” diye tabir ettiğimiz kitaplardan okumak istiyorsanız bu kitap kısa sürede okumaya uygun. Şimdiden iyi okumalar.
Aslında buraya gelişigüzel bir inceleme yazmak pek hoş olmasa da ben de bir nebze disconnectus erectus olarak yazmaya girişiyorum. Zaten depresif bir dönemdeyken sizleri daha da boğabilecek bir kitap. Hayata karşı tutkunuzun olduğu dönemde ise boş yere tutkunuzu sönümlendirebilecek bir kitap. Yani, bu kitabı okumanın ne doğru bir zamanı ne de doğru bir yöntemi vardır. Şahsen şarkı kısmında kitabın dünyasından koptuğum bir dönem oldu. Oğuz Atay’ı okumaya ilk bu kitapla başlanır mı? Neden olmasın… Ben kitabı bitirebilmek adına çok çabaladığını hatırlıyorum. Tutunamayanlar olarak bir sırrımız olsun, atladığım sayfalar oldu… Doğru zamanda doğru kitaplar okumanın şans olduğuna inanıyorum. Eğer okumayı düşünüyorsanız umarım sizler için doğru zamandır. Keyifli okumalar…
Bu kitabı seneler önce hayata karşı umutsuz ve mutsuzken okumuştum. Küçük Prens, Simyacı ve Martı Jonathan üçlemesi yaparak ufak bir kür ile tedaviye aldım kendimi. Hala umutsuz hissettiğim vakitlerde Martı’dan alıntılar okumaya çalışırım, aklıma getirdiğim sahneleri ile hayata bir nebze daha tutunurum. Hatırlamayı en sevdiğim parça ise bazı arkadaşlıkların zamanın ve mekanın üstüne olduğudur. Bu sayede birçok kırgınlık kısa sürede son buluyor. Zamanın ve mekanın ötesinde arkadaşlıklar kurabilmek dileğiyle. Keyifli okumalar…
Birçoğumuzun bildiği “Olmasa Mektubun” adlı şarkı ile tanışmıştım Murathan Mungan’la. Uzun süre boyunca şiir okumadığımı fark ettiğimde de kendisinin şiirlerini okumak istedim. Post modernist eserlerden pek hoşlanmasam da birçok satırından oldukça etkilendiğimi belirtmeliyim. Şimdiden keyifli okumalar…
Reklam