Leila
@Leilaa5
Şu anda okuduğu kitap
Aşk bir noktadan sonra yaşanan bir şey olmaktan çıkıyor, yerini hatırlamaya bırakıyor. İnsan artık karşısındaki kişiye değil, onunla kurduğu iç dünyaya tutunuyor. Gerçek kişi zamanla değişiyor, uzaklaşıyor hatta hayatın içinde akıp gidiyor ama zihindeki hâli sabit kalıyor. Daha erişilmez, daha pürüzsüz, neredeyse daha gerçek bir hâle bürünüyor. Ortada artık canlı bir ilişki yok; onun tortusu, yankısı, izi var....
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çarpıcı, mide bulandırıcı, distopik bir eser…
Bilinmeyen bir zamanda ölümcül bir virüs sebebiyle hayvan eti tüketimi yasaklanıp tüm hayvanlar itlaf ediliyor. Devlet protein açığını karşılamak için insan eti tüketimini yasallaştırıyor ve ‘özel et’ tabiri ile çiftliklerde insan eti üretiliyor. Olaylar bu kesimhanelerden birinde çalışan Marcos aracılığla anlatılıyor. Kitabı okurken 
Körlük kitabında hissettiğim bazı duyguları anımsadım.
Yazar Körlük’teki gibi koşullar kötüleştiğinde medeniyet denilen o tek dişi kalmış canavarın nasıl çöküşe uğradığını, merhamet kavramının nasıl yok olduğunu gözler önüne seriyor. Toplumsal çöküşü, insanın her şeye uyum sağlayıp nasıl vahşileşebileceğini, bireyin düşünmeden, sorgulamadan itaat edişini çarpıcı bir dil ile aktarıyor. Yazar bu aktarımı da sade dil ve duygusuz bir anlatım ile yapıyor ve bu duygusuz anlatım ile asıl amacına ulaşıyor .
Rahatsız edici, mide bulandırıcı kısımları olduğu için hassas okurların dikkatine!
“Salaklaşma. Bizi kontrol ettiklerinin farkında değil misin? Birbirimizi yememizle nüfus fazlalığını, fakirliği, suç oranını denetim altına alıyorlar, daha sayayım mı, bunu görmüyor musun?"
“Bu dünyadaki tüm kötülüklerin sebebi insandır. Bizler kendi kendimizin virüsüyüz.”
Körlük kitabında hissettiğim bazı duyguları anımsadım.
Yazar Körlük’teki gibi koşullar kötüleştiğinde medeniyet denilen o tek dişi kalmış canavarın nasıl çöküşe uğradığını, merhamet kavramının nasıl yok olduğunu gözler önüne seriyor. Toplumsal çöküşü, insanın her şeye uyum sağlayıp nasıl vahşileşebileceğini, bireyin düşünmeden, sorgulamadan itaat edişini çarpıcı bir dil ile aktarıyor. Yazar bu aktarımı da sade dil ve duygusuz bir anlatım ile yapıyor ve bu duygusuz anlatım ile asıl amacına ulaşıyor .
Rahatsız edici, mide bulandırıcı kısımları olduğu için hassas okurların dikkatine!
“Salaklaşma. Bizi kontrol ettiklerinin farkında değil misin? Birbirimizi yememizle nüfus fazlalığını, fakirliği, suç oranını denetim altına alıyorlar, daha sayayım mı, bunu görmüyor musun?"
“Bu dünyadaki tüm kötülüklerin sebebi insandır. Bizler kendi kendimizin virüsüyüz.”
“Salaklaşma. Bizi kontrol ettiklerinin farkında değil misin? Birbirimizi yememizle nüfus fazlalığını, fakirliği, suç oranını denetim altına alıyorlar, daha sayayım mı, bunu görmüyor musun?"
İnsan karmakarışık bir varlık ve insanlık durumunun rezillikleri, çelişkileri, yüceliği beni büyülüyor. Hepimiz kusursuz olsaydık varoluş çıldırtıcı bir sıkıcılıktan öteye gidemezdi.