İlya ilyiç Oblomov bir sabah, Gorohovaya Sokağı’ında, neredeyse bir taşra kasabasının nüfusu kadar kiracısı olan apartmanlardan birindeki dairesinde, yatağında uzanıyordu.
“Ee, daha ne var ne yok?” diye sordu Oblomov. “Çok değişiklik oldu: yazışmalarda sadık köleniz değil, saygılarımla bilgilerinize sunarım deniyor artık.”