Mehmet Gündüz
@Leomemo
Okul öncesi
5 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Direnişin destanı
Puan vermedi
Yaşar Kemal, İnce Memed’de sadece bir eşkıya hikayesi anlatmakla kalmaz, aynı zamanda evrensel temaları işler: Adalet ve eşitsizlik, doğa ve insan ilişkisi, eşkıyalık, umut ve direnişi işler. Böyle bir efsaneyi kendi diliyle okumak çok büyük ayrıcalık. Destansı bir direnişin hikayesidir İnce Memed. Toprağa bağlı insanların sömürüye, zulme ve ağalık sistemine karşı verdikleri destansı direnişin sembolüdür.
Reklam
Herkesin içinde bir delilik saklı.
Puan vermedi
Şizofreni her zaman en ağır psikolojik vaka olarak düşünülmüştür. Aslında bu kitapta şizofreninin bambaşka bir yüzünü gördüm. Deborah’ın savunma mekanizması sonucunda ortaya çıkardığı yeni bir dünya ilk başlarda onu rahatlatan ve güvende hissettiren bir yerdi. Yani şizofrenlerin kendi dünyalarının aslında büyük bir rahatlama kaynağı olabileceğini hiç düşünmemiştim. Fakat “delilik” denen şey yani bu hastalık kendi oluşturdukları dünyanın acı vermesiyle ortaya çıkıyor. Bir anda gerçek ve hayal birbirine karışıyor. Deborah hangi dünyaya ait olduğunu bilmiyor. Onu her zaman koruyacağını söyleyen Yr’ye mi yoksa acılarla dolu gerçek dünyaya mı ait olması gerektiğini bilemez. Ama gerçek dünyayı deneyimledikçe ve korkularının gerçekten boş korkular olduğunu anlayınca gerçek dünya için çabalaması gerçek dünyayı seçmesini ve aslında oraya ait olduğunu anlamasını sağlar.
Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç. Victor
Puan vermedi
Victor Hugo’nun Quasimodo’nun çingene kızı güzeller güzeli Esmeralda’ya olan aşkının anlatıldığı bilinen kitap aslında Ortaçağ Avrupası’nın tarihini anlatır. Hugo bütün kitaplarında ve oyunlarında olduğu gibi eleştiri yaparak başlar kitaba. Dini bir piyesi konu olan ilk bölüm, dönemin burjuva sınıfının dinsel ögeleri kullanarak halka yaşattığı birtakım durumları, statüsel farkların yarattığı adaletsizliği tasvir eder. İlk bölümden son bölüme kadar betimlemeyi o kadar iyi yapar ki Victor Hugo Paris sokaklarında geziyormuş hissine kapılırsınız.Esmeralda’nın danslarına tanıklık etmiş gibi hissedersiniz , sürekli Frollo’nun kapüşonundan görünen karanlık yüzünü hayal edersiniz ve hatta köşede gizlenen kambur Quasimodo da ara ara sizi korkutur.
“Ama asıl sürpriz o zaman yaşandı ve hayranlık doruk noktasına ulaştı; bu kişinin yüzünü buruşturmasına gerek yoktu, yüzü zaten böyleydi.
Ya da daha doğrusu yüzünün çirkinliği tüm bedenine yayılmıştı.”
Sayfa 49
