⎯ Letavitsa.
@Letavittsa
Benim ruhumu canlı tutan Tanrıyı;
En yüce şekilde yarattım ruhumda,
Benim evrenimde,
Yalan ve nefret yerine sevgi ve hüzün vardı.
Susmayan zihnimin içinde yalnızca sen vardın.
Şu anda okuduğu kitap
İnsanlar nasıl varlığını kanıtlayamıyorsa yokluğunu da kanıtlayamazlar. Varlığa hissettirdiğin kadarsın.
Kimseye “ben daha fazlasıyım” deme, çünkü herkes kaldırabileceği kadar “seni” alıyor içine. Bu yüzden aşk sınırsız, sonsuzdur, yeni bir sen doğar ruhun dibinde, sevdikçe derinleşir gördükçe keşfedilirsin. Varlığında da kendinde, yokluğunda da içindesin. Göremeyene bir şeyleri göstermek gözle yapılacak iş değildir, yokluğunda da varlığını doğuracak vardır içinde, tıpkı en güçsüz anların ruhta verilen en güçlü savaş olduğu gibi. Bazılarında olan yokluğun, bir varlığın içinde varlığı oluşturur. Öleceğini düşündüğün gün yeniden doğarsın ve başlar oyun, maskesiz oynarsın :)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gördüğün ve göründüğünŞiir
Gözyaşıyla yalnız gönlünün çukurları,
Gidiyorsun, eski yaşadığın evlerde ısısı,
Evler dağılmış, içindekilere açılmış anı,
Dışına kapalı evlerin içinde eskilerin bağrışı,
Sonsuza kadar mı bedenin?
Ellerin dokunduğuyla, gözlerin yaratıklarla kalır bedene baktıkça,
Ruhun yarattığı sonsuzluk, içinde gördüğün evin
Anlıyorsun eski zamana gidince, anıları geleceğe istedikçe.
Evler nasıl dökülüyorsa,
Yüzünden süzülüyor yalnızlığın.
Diğerleri gözyaşı görüyorsa,
Senin ruhunda gördüğün aydınlığın.
-Letavitsa.
vakit geldi kunâla
dünyayı göreli çok oldu
tam kırk yılda seni buldum kunâla
bu can tenden geçmeden
bu dünyadan göçmeden
bir kerecik sevmek çok değil
simsiyah saçların var kunâla
kemiklerine yapışık etlerin var
bir gün dökülecek
kunâla kuşu gibi gözlerin var
bir gün sönecek
kunâla
bu etlerin arkasında güzelliklerin var
benden başka kimse bilmeyecek
bu can içimde kuştur kunâla
seni görünce titrer
bu can gözümde muhabbettir kunâla
seni görünce yanar
bu can burnumda soluk olur kunâla
uçar gider
bu can benden geçmeden
bu dünyadan göçmeden
bir tek seni sevmek çok değil
Ölüm korkusunu aşmadıkça insan için özgürlük yoktur ama intihar ile değil.
Bu korkuyu aşmak için kendini bırakmamak gerekir. Hiç burukluk duymadan, korkmadan ölebilmeli…