⎯ Letavitsa.
@Letavittsa
Benim ruhumu canlı tutan Tanrıyı;
En yüce şekilde yarattım ruhumda,
Benim evrenimde,
Yalan ve nefret yerine sevgi ve hüzün vardı.
Susmayan zihnimin içinde yalnızca sen vardın.
Şu anda okuduğu kitap
Doğduğum an sanat ruhuma hücum etti, bedenim sağ değil belki, zihnim şiirlere kurşun gibi
Ellerim olmasa nasıl fırçalarla resim çizeceğim hâlâ bilmiyorum, canımın içi eller.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Belki bir melek üfler omzuna ve tekrar döneriz dünyaya,
Yeşermiş sarmaşıkların ardında karanlık gökyüzü,
Ben aydınlığım, benim içim de aydınlık oysa yaşamaya
Sen anlar mısın Dünyayı, nasıl döner güneşin etrafında?
Sen yoksan ısınmaya ihtiyacı var onun da
Ben yoksam, büyük patlamanın nedeni yok ruhumda,
Bütün sırların zihnimde gömülü,
Toprağın benzer sanatı bedenlerde örülü
-letavitsa
Okurken gözlerimi dolduran bir cümleydi. :)Alıntı
“Yaşama nedeni denilen şey, aynı zamanda çok güzel bir ölme nedenidir de.”