Duraksadım.İdealizmimi, ruhun ölümsüzlüğünü bu adama nasıl açıklayabilirdim?Hissedilen bir şeyi,uykuda işitilen müzik nağmelerine benzeyen bir şeyi, inandırıcı olmakla birlikte sözün bittiği yerin ötesine geçmiş bir şeyi söze nasıl dökebilirdim?
Aynı anda her şeyden ne kadar koptuğumu fark ettim.Olaylar ne denli çabuk ve kendi yasalarına uygun olarak değişiyordu.Kendimi zamanın her şeyi unutturan kollarına bıraksam beynimdeki sorulardan kurtulabilir miydim?