Sesli sesli ağlamak istedim ama ağlayamazdım.Gözyaşı akıtmak için fazlasıyla yaşlanmış, fazlasıyla deneyimlerden geçmiştim.Dünyada gözyaşı dokulemeyecek üzüntüler vardır işte.Bunu kimseye anlatamayacağınız gibi,anlatsanız bile hiç kimsenin anlayamayacağı türden şeylerdir.O üzüntü şekli hiç değişmeden, rüzgarsız bir gecede yağan kar gibi sessizce yüreğinizde birikir durur.
Fakat bir kez daha yaşamımı yeni baştan yaşayabilecek olsam bile,yine aynı tür bir yaşam sürecekmişim gibi bir his vardı içimde.Neden derseniz,benim kendimden başka bir şey değil.Benim kendim olmaktan başka çarem yok.İnsanlar beni ne kadar terk ederse etsin,ben insanları ne kadar terk edersem edeyim, birçok güzel duygu ve mükemmel rüya yok olup gitse bile,ben kendimden başka bir şey olamam.