Sana hiçbir zaman gül bahçesi vaadetmedim ben.Hiçbir zaman kusursuz bir adalet vaadetmedim ve hiçbir zaman huzur ya da mutluluk da vaadetmedim.Sana ancak bütün bunlarla savaşma özgürlüğüne kavuşmanda yardımcı olabilirim.Sana sunduğum tek gerçeklik savaşım.Ve sağlıklı olmak, gücünün yettiği kadarıyla bu savaşımı kabul edip etmemekte özgür olmak demektir.Ben yalan şeyler vaadetmem hiç.Kusursuz, güllük gülistanlık bir dünya masalı koca bir yalandır.Üstelik böyle bir dünya çok can sıkıcı bir yer olur!
Bizde "okumak" bambaşka anlamlara gelir.Bizde okumanın bir karşılığı olmalı."Babam bizi okutamadı, çocuklarım okusun da kendilerini kurtarsınlar.Okutucam lan bu çocukları!"diye feryat ederken babalarımız yeraltı edebiyatı okusunlar,bilim kurgu okusunlar,beat kuşağı yazarlarını okusunlar demek istemezler.Bizde okunur,adam olunur.Okumak masa başı iş içindir,lojmanda kalmak içindir,kendini kurtarmak içindir.
Çünkü geldiğim topraklarda insanlar kolay kolay delirmezler.Zira o deliyse,ondan daha deli biri illa ki vardır ortalıkta.Normalde delilik emareleri gösterseler bile diğer daha pis deliye göre kendilerini normal hisseder insanlarımız ve normal yaşantılarına dönerler.Zaten bağıra bağıra delirenlere de"delirdi" gözüyle değil,"deliye yatıyor pezevenk"gözüyle bakar toplumumuz.Delilik bize asla inandırıcı gelmez.Haa hiç mi istisnaları yoktur?Evet, vardır ama onlar da sanatsal bir üretim vermeden kuru kuru delirirler.