Leyla
@Leyl2
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İkinci okuyuşum oldu ve ilkini okurken hissettiklerimden hiçbir şey kaybetmedim jem ve ewell boğuşurken aynı heyecanı, duruşma sahnesinde aynı nefes kesicilik, arthur ve scout’un ilk sohbetinde aynı mutluluk… Kitabı kapattığımda sanki tüm olayları ben de yaşamış onlar kadar ben de büyümüş ve ders almış kadar oluyorum. Ama huzur da doluyorum ikinci kitabını okuyup okumamakta kararsızım çünkü scout’u ve jem’i bu halleriyle hatırlamak istiyorum. Tom’a yapılanlar beni çok fazla etkiledi üzerinde deney yapılmış kobay faresi misali ölmesi, hiçbir umut dolu sözcüğün onun yaşamına son vermemesine engel olmayıp kendi özgürlüğünü kendisinin acımasızca kazanmaya çalışması…
Çoğu insan iyidir, scout. Onları nihayet görmeyi başardığında öyle olduklarını anlarsın.
Onu ve scout’ı kaybetmek istemiyorum çünkü benim de onlardan başka kimsem yok