Leyla HAMARAT

Hayat çok tuhaf. Neredeyse ölüm kadar tuhaf. Daha dün on yaşındaydım.
Sayfa 91·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Elbette kurtuluş mümkün değildir çünkü insan en iyi; karşılaştıracak bir şey olmadığı, gördüğü ve ona söylenen her şeyi ciddiye aldığı çocukluk döneminde kavrar.
Sayfa 28·Kitabı okudu
Hayat böyle bir şeydi işte, bazen en karanlık ve en aydınlık zamanları aynı anda yaşatıyordu. Bir yandan alırken öbür yandan veriyordu.
Sayfa 89·Kitabı okudu
Zeki insanlar asla bir baltaya sap olamaz, olanlar yalnız aptallardır.
Sayfa 5·Kitabı okudu
Anlatsam dinlerdin, eminim. Ama anlatmak istemedim… Anla istedim. Ben anlatmadan anla!
Sayfa 256·Kitabı okudu