Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması. İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var. Tembellik var... iradesizlik,bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey var: hakikatleri görmekten kaçma itiyadı var. Hiçbir şey üzerinde düşünmemeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz bir çare irademizle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz.