Jack London’ın Martin Eden romanında en çok etkilendiğim kısım, kahramanın bireysel yükseliş çabasıydı. Martin, zor olanı başardı; pes etmedi, hedeflerine ulaşmak için büyük bir mücadele verdi. Ancak romanın sonunda gördüm ki bazen amaca ulaşmak mutluluk getirmeyebiliyor. Toplumun ikiyüzlülüğü ve sahte değerleri, onun iç dünyasını yavaş yavaş tüketti. Bence Martin, sade ve huzurlu bir hayatı seçseydi belki gerçekten mutlu olabilirdi. Roman, bana başarının tek başına anlam taşımadığını, asıl önemli olanın iç huzur olduğunu düşündürdü. Ah Martin seni hiç unutamayacağım…