Li3hium
@Li3hium
Öğrenci
Türk Dili ve Edebiyatı
5 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Hayatım, zaman içerisinde daima yaralarını saracak kitaplar ve öyküler olana kadar yaşanmış olmayacak. Bunun nasıl olduğunu çok çabuk unutuyorum ve geçmiş ve gelecek olmaksızın buranın ve şimdinin korkusuyla büzülüp kalıyorum. Yazmak ölülerin mahzenini ve gelecekten haber veren meleklerin ardında saklandıkları gökyüzünü yırtıp açıyor.
Reklam
Sağlığım yaşanmışlıklardan öyküler; şiirler, romanlar yaratıyor: işte bu yüzden ya da daha doğrusu, iyi ki, acı çektim ve cehennemi gördüm. Bütün cehennemleri olmasa da. Hayatı sırf hayat için yaşayamam: ama değişime karşı duran sözcükler için yaşarım.
Kimbilir, bir gün siz de bir düşünceye nişan alma, ateş açma, onu orada kımıltısız görme, sonra da bir başka düşünce için, hepsi için aynı egzersize yeniden başlama zevkini yaşarsınız. Bir varlık üzerine eğilme isteğinizi, mahvolsun diye onu eski arzularından, eski kötü alışkanlıklarından uzaklaştırma, daha zararlı yenilerini kabul ettirme isteğinizi; bir döneme veya uygarlığa saldırma, zamanın üstüne atılma ve onun anlarını kurban etme isteğinizi; sonra kendinize dönüp anı ve hırslarınıza zulmetme ve, daha iyi boğulmak için soluğunuzu tutup havayı kirletme isteğinizi... - bu özgürlük biçimini, kendinden ve her şeyden kurtuluş olan bu soluklanma biçimini, bir gün yaşarsınız belki. O zaman ne olursa olsun, onu benimsemeden bağlanabilirsiniz.
Kendimi yıkıyorum, kabul ediyorum bunu; inançların yarattığı bu astım ikliminde, güçlükle soluyanların dünyasında bekleyerek soluk alıyorum; kendi tarzımda soluk alıyorum.