Özgür Öztaş
@LiberteLit
Kelimeler, özgür bırakıldığında gerçek olur. Şiirlerim, sokakların sesi, suskun kalplerin yankısı. Unutma her harf, ruhun zincirlerini kırar..
2 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Aynadaki YerŞiir
Bir sandalyem hep boş,
kahve fincanımın karşısı sessiz.
Sözcükler diziliyor önümde,
ama hepsi aynı yere çıkıyor:
“Sensizlik.”
Gülüyorum
ama gülüşüm duvara çarpıp düşüyor.
Kimse tutmuyor.
Odamda iki yastık var,
biri bana, biri hiç gelmeyene.
Radyoda sana benzeyen şarkılar
hep yarıda kesiliyor.
Kalbim de öyle aslında—
çalan ama bitmeyen bir şey.
Aynaya her baktığımda
aynı soru gözlerimde:
“Ne zaman yalnız kalmayı öğrendim?”
Cevabı yok.
Çünkü yalnızlık öğretilmez,
sadece susularak yaşanır.
Ve ben sustum.
Gözlerinin yokluğunda içime çekildim.
Reklam
Adını Hiç BilmedinŞiir
Bir otobüs camında
yansıdın
göz göze gelmedik
ama seni görmem yetti
konuşmadık
ama içimden çok şey söyledim
sessizliğin bile yankı yaptı içimde
adını hiç bilmedim
sormadım da
bilmemek bazen daha çok bağlar insanı
bir yabancıydın
ama hiçbir tanıdık
o kadar tanıdık gelmedi bana
bir anlık karşılaşma
bazen bir ömür yer tutuyor
içinden hiç çıkmıyor
nerede olduğunu bilmiyorum
ama bazı sabahlar
seni hâlâ hissediyorum yanımda
hiç başlamamış bir hikâyeyi
unutamayan biri gibiyim
ve sen, o hikâyenin en sessiz yerindesin
Adımların GölgesindeŞiir
Geçmiş,
arkamda bıraktığımı sandığım
ama her adımda
ayak izime karışan bir gölge.
Bazı anılar
ayakkabıma çakılmış taş gibi
ne zaman yürümek istesem
canımı yakıyor sessizce.
Unuttum dediğim ne varsa
bir sessizlikte
bir şarkıda
yeniden kanıyor içimde.
Ama yürümeliyim,
çünkü durmak
yenilmek gibi geliyor artık.
Her adım
bir izle çatışıyor
her adım
bir izle barışıyor.
Geçmişin izleri
geçmişte kalmıyor bazen.
Bazen biz onları
geleceğe taşıyoruz,
farkında bile olmadan.
Kaç Kişiyiz Kendimize Giden YoldaŞiir
Bir yüz taktım,
kendime benzesin diye
bir ses buldum,
kendi içimden gelsin diye.
Ama her yankı
başkasından
her iz
bir yabancıdan kalma.
Ben kimim?
Ve neden bu kadar çok kişiyim
tek bir hayatı yaşarken?
Bir gülüş öğrendim,
beni sevsinler diye
bir suskunluk taktım,
kendimi koruyayım diye.
Her seferinde
biraz daha uzaklaştım
kendime en çok yaklaştığımı sandığım yerde.
Kendime yabancılaştım
kendim sandığım herkesle birlikte.
Aynalarda kaç parçam kaldı geriye?
Kaç kimlik
kaç cümle
kaç başkası
Reklam