Düne geri dönemem, çünkü o zaman farklı bir insandım.
İmkansıza ulaşmanın tek yolu, onun mümkün olduğuna inanmaktır.
Bugün düşündüğün şeye yarın dönüşürsün.
Birden hiç sevmiyorum burasını ve anılarımın her biri bana karanlık ve hazin geliyor. Burada oturduğum sürece,
yalnızlığa ve anonimliğe mahkumum. Dünya beni insandan saymıyor ve ne zaman bir köşesinden tutmayı başarsam, hemen elimden kaçıp gidiyor. İnsanlar ölüyor, üstlerine evler yıkılıyor. Durmadan
değişiyor dünya, bir tek çocukluğumun dünyası olduğu gibi duruyor.
İnsan garip bir mahluk ... Bir saat evvel düşüncesi aklını yakıp kavuran korkunç olaylar, bir saat sonra daha feci şartlar
içinde gerçekleşip başına geliyor. Ne olmak gerekir? Bu halde korkudan can vermek, endişeden harap olmak değil mi?
Sayfa 76 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu