Düne geri dönemem, çünkü o zaman farklı bir insandım.
İmkansıza ulaşmanın tek yolu, onun mümkün olduğuna inanmaktır.
Bugün düşündüğün şeye yarın dönüşürsün.
Şimdi ikisi de bu dünyanın ne kadar kötü olduğunu, sevenin sevilmediğini düşünüyorlardı. Sevilen de sevmiyordu. Seven ve sevilen de ayrılıyorlardı er geç, günün birinde… Acı duyan, acı veriyordu… En bahtsız olanda her zaman acı çeken değildi.
Hakikati görmek ihtiyacını duymayanlar ile bunu istedikleri biçimde görebilenler, kendi yarattıkları tatlı rüyalara gömülenler için yaşamak ne kolay şey!
Kibar insanların zalimce ilgisizliklerinin acısını tattıktan sonra, hiçbir çekiciliği olmayan ve insanı can sıkıntısından patlatan kendi halindeki iyi kalpli kimselerin değerini anlıyordu.