İnsanların şans eseri yükseldiklerini sanıyorlar. Bak işte Mironovlar milyonların içinde yüzüyorlar şimdi. Neden peki? Sen çalışacaksın ki, Tanrı da versin.
Genç üniversite öğrencisine gelecek nasıl da bambaşka görünüyordu! Gelecek o zaman hazlarla, türlü faaliyetlerle, pırıltıyla, başarılarla doluydu ve o zamanki düşüncelere göre dünyadaki en iyi nimet olan şan ve şöhrete götürecekti onları kesinlikle.
Ama hayır kısacası kendimden hoşnut değilim ben! Değilim, çünkü burada mutluluğun nasıl bir şey olduğunu bilmiyorum, ama mutlu olmak istiyorum, şiddetle istiyorum. Haz duymadım, haz veren her şeyi kendimden uzaklaştırdım. Neden? Niçin? Bundan kim rahat huzur buldu?