Lilith Lilith
@Lilith26
Öğretmen
Ankara Üni DTCF
61 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Suat Derviş'in yazdığı ilk toplumsal gerçekçi roman. Roman 1937'de Tan gazetesinde tefrika edilmiş. Romanı yazdığı dönemde yine 1937'de Suat Derviş, Sovyetler Birliği'ne gazeteci olarak gittiği için romanı Kemal Tahir tamamlamış. Sanırım bu yüzden olaylar biraz hızlı sonuçlandırılmış.
Romandaki olaylar bir işçi mahallesinde ve bir dokuma fabrikası çevresinde gelişiyor. Nazlı 18-20 yaşlarında 16 yaşından beri günde 13-14 saat fabrikada çalışan genç bir kız. Babası ve annesi işsiz. Yatalak bir de kız kardeşi var. Babası her hafta Nazlı'nın haftalığını elinden alıp içmeye gidiyor. Aç, sersefil bir hayat sürüyorlar. Mahalledeki ve fabrikadaki diğer insanların durumları da benzer. İşçilerin hiçbir güvencesi yok. Fabrikada geçirdiği kaza sonucu bacağı kesilen bir işçiye tazminatı verilmiyor. Hakları için imza toplayan işçiler işten atılıyor. Nazlı bu hayattan kurtulmak istiyor. Bu yüzden evden kaçıyor.
Edebiyatımızda işçileri anlatan ilk roman olması açısından önemli bir eser. Kadın işçileri anlatması bakımından da bir ilk olduğunu belirtmek gerekir. Bu konuda genellikle Orhan Kemal'in Grev adlı romanı ilk işçi romanı olarak söylenir ancak Grev 1947'de yayımlanmıştır.
İzlanda edebiyatına ait okuduğum ilk roman. 2016'da İzlanda Edebiyat Ödülü'nü kazanmış. Kitaba başlarken pek ümitli değildim ama kitap beni çok şaşırttı. Aslında abartılı bir durumu yok.
Thomas Mann'ın biyografik romanı. Mann'ın annesiyle ve babasıyla ilişkisi çok iyi değil. Okulu sevmeyen bir öğrenci ama yazmayı seviyor. Ortaokulu yarıda bırakıyor. Bir şirkette çalışmaya
Victor Baton savaş gazisidir. I. Dünya Savaşı sonrasının Paris'inde yaşamaktadır. Küçük bir dairede oturmaktadır. Her gün evden çıkış amacı bir arkadaş bulmaktır. Şu hayatta ne akrabası vardır ne arkadaşı ne de sevgilisi. Bir sevgiliden daha çok bir arkadaşı olmasını ister. Sokakta, lokantada, kafede, aşevinde tanıştığı insanlarla arkadaş olmaya çalışır, çeşitli yollar dener. Bunların çoğu aptalcadır. En sonunda yalnızdır.
Kitabın sonunda yer alan şu paragraf yalnızlığı çok güzel anlatıyor: "Ah! Yalnızlık ne güzel ve ne hazin şey! Kendimiz seçtiğimizde nasıl da güzel! Bize yıllarca dayatıldığında nasıl da hazin!
Bazı güçlü insanlar tek başınayken yalnızlık çekmez ama ben zayıf olduğumdan arkadaşım yokken yapayalnızım."
Kitabı beğendim. Okumakta geciktiğim bir kitaptı. Tarihe birinci ağızdan ışık tutan gerçekliği ve inandırıcılığı yüksek bir kitap, bu açıdan önemli bir eser.
Falih Rıfkı Atay, Birinci Dünya Savaşı'nda yedek subay olarak orduya alınır. Suriye ve Kudüs'te Cemal Paşa'nın emir subayı olarak görevlendirilir. Kitabın adı da Cemal Paşa'nın karargahının bulunduğu Kudüs'e yakın bir dağın adından gelmektedir.
Kitapta, İttihat ve Terakki paşaları olan Cemal Paşa, Enver Paşa ve Talat Paşa'dan onların görüşlerinden, faaliyetlerinden, Suriye, Filistin bölgesinde süren savaştan, İngilizlerin, Almanların , Osmanlının ve Arapların durumlarından, savaşın yarattığı yoksulluktan bahsedilmiş.
Yazara göre Suriye, Filistin ve Hicaz'da yaşananlar bir devrin kapanışı ve İmparatorluğun çöküşünü göstermektedir. Osmanlı üç kıtada egemen olmuştur ama yazar bunun aslında böyle olmadığını "Bu kıtaları ne sömürgeleştirmiş ne de vatanlaştırmıştık." söyleriyle açıklıyor. Bu bölgelerin kaybedilmesiyle Cemal Paşa ve Falih Rıfkı İstanbul'a dönüyor.
