Annem umudunu gençliğinde bırakmış. Kesilen umuduna bir sargı bezi bulduğunu zannedip babamla evlenmiş. Ablamı kendi eksik parçalarıyla sarıp sarmalamış ve kendini büyütemediği yerlerden onu büyütmeyi denemiş. Duyuyorum. Nefesinde hayal kırıklığı var annemin. Ve görüyorum. Elini karnına koyduğunda bana istediği şefkati veremiyor. Elleri şefkati unutmuş gibi. Sanki onun ellerini şefkatle tutan kimse olmamış ve ellerini bana uzattığında o da ne yapacağını bilemiyor.