KAYA
@Limonik
84 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
'Yaşamayı bileydim yazar mıydım hiç şiir? ' diyerek başlıyor kitaba. Yaşayabilmek.. Sorgulayan, eleştiren ve yaşanmışlıklarını kelimelerle hemhal ederek mısralara döken ve böylelikle şiirde derinliği yakalayabilen nadide şairlerdendir, İsmet Özel. İnsanların sadece tekbir yönünü ele almayıp kuşatıcı bir tavrı, kapsamlı konu aralığı var. Şiirlerini okurken bir gece vakti karanlıkta kaybolur gibi kayboluyorum mısralarında. Aynı yolu defalarca yürür gibi tekrar tekrar okuyorum. İsmet Özel'i anlamak.. İsmet'i Özel yapan yaşadıkları, fikirleri, vazgeçtikleri sonrasında sımsıkı sarıldıkları, değişen ve dönüşen düşüncelerini sözlerine iyi adapte edebilmesi...
'Küfre yaklaştıkça inancım artıyor.' bu cümleyi ne zaman okusam durur düşünürüm. Gök gürültülü ve yağmur sağanak yağdığında hissettiğim şeyleri hatırlatıyor bana. Kendimi bulduğum nice mısraları var, hüzne, kedere, aşka, ideolojiye dair.. Ve son şiirinde 'evi Nepal'de kalmış Slovakyalı salyangozdur ruhum' sözleri bir şeylere duyulan hasretin, çekilen gurbetin en güzel ifadesi.
Bu kitap, geri dönüp tekrar tekrar okumak isteyeceğim şiirlerle dolu: Amentü, Evet isyan, mazot, yaşamak umrumdadır gibi... Şiire muhabbeti olanların muhakkak okuması gerek, fikrimce.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabı okumaya başladığımda ben bu kitabı daha önce okumuştum, dedim. Çok eskiden, başkasına ait, başka bir baskısını okuduğumu hatırladım. Sonra dedimki madem bu baskısını alıp kitaplığına eklemişsin o zaman yeniden okumalısın. Tam da öyle yaptım ve iyiki de yeniden okudum.
Okudukça düşündüren, sorgulatan, iç muhakeme yapmamızı sağlayan bir kitap. iyilik-kötülük çatışması, azla yetinmek veya olanla yetinmek, açgözlü olmamak, hırsa gurura kapılmamak, düşmanca tavırlar sergilememek gerektiği gibi bir çok ahlaki öğretilerde bulunuyor. İnsan, insanlık kavramlarını, insanın amacını, nasıl yaşaması gerektiğini (istemsizce kendi yaşamınla karşılaştırarak) yeniden gözler önüne seriyor. Üstelik bütün bunları kısa hikayelerle yapıyor, heyecan ve merak uyandıran hikayelerle.. Ve bir solukta okuyorsunuz..
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2019 31. kitabı
·16 saatte okudu
·Okunma: 09 Temmuz 2019 17:43
"Büyükleri hoş görmek lazım " diyor Küçük Prens. Ne haklı değil mi ? Zaten başka ne yapılabilirdi ki. Unutmuş insanı hoş görmekten başka..
Çocukluğunu unutmuş, saflığını yitirmiş büyükleri kendi haline bırakmak. Onlar gibi konuşmadığın müddetçe seni yoksayacak büyükleri.
Bu kitap insanın çocukluğuna açılan bir pencere gibi..Bakmayı sevenler ve bilenler için en güzel yolculuk. İnsanın kendini sorgulayışı, neyi kazanmak için neleri kaybettigini farkedebilmek adına. Geriye dönüp bakmak ve biraz geride kalıp düşünebilmek. Çocukluğunu hatırlamak ve belki yeniden yıllar sonra bir çocuksu tebessümle bakabilmek hayata. Çocuk yanımızı kaybetmemek ümidiyle..
Unutulmazlarım arasında olacak. Bugün başladım okumaya ve bi solukta bitti. Akıcı, sürükleyici ve okurken eşsiz bir lezzet alıyorsunuz. Sizi yolculuğa çıkarıyor, çocukluğunuza doğru. Belki de yaşadığınız, hissettiğiniz bir çok şeyi yeniden hatırlıyorsunuz. Muhakkak okuyan herkes kendinden bir parça bulacaktır bu eserde.Duygular o kadar iyi işlenmiş ki bir çok yerinde kendinize engel olamıyorsunuz, özellikle son kısımlarda.. Çok popüler olan kitapları hemen alıp okumayı sevmiyorum, sonraya bırakıyorum genelde. Ama okuyup tavsiye edenlerin hakkı varmış. Geç kalınmaması gereken bir kitap.
S. Zweig' e dair okuduğum ilk kitap. Açıkçası yoğun teorik bilgi içeren kitaplara ara verip okumuş oldugum için beni dinlendirdi. Betimlemelerle dolu, insanın ruhuna dokunan ve biraz olsun kalbin sesini dinlemeye yönelten bir hikaye. Realist bakış açısına dikte ettirilmiş insanları, sadece kitap bitene kadar da olsa yumuşatabilir zannımca. Kitap bitince mi, ahh evet gerçek dünya..
Hiç kimsenin masum bir sevgi için hayatın sunduklarını göz ardı edemeyeceği, sevgiyi daha doğrusu sevgi zannettikleri o şeyi lüksün, gösterişin içine sığdırmaktan , kalıplara sokmaktan başka türlü düşünmediği bir kaos ortamı. Zavallılık ruh hali içinde mükemmelliyetçiliği yaşadığını zannetmekten ibaret. Aşk, zevk kavramında yok olup gitmekte. Ruha dokunmadan sadece bedenlerde yaşanılası hal almış. Oysaki ne büyük kayıp, o saf duyguları böylesine hiçe saymak.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,8bin okunma