Şeyma
@Linara
21 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Cahilliği dillere destan olan senin gibi bir adamdan beklenmeyecek kadar akıllıca bir soru. O yüzden, seni ödüllendirmek için sorunu cevapsız bırakmayacağım. Şimdi beni iyi dinle.Üzerinde cübbe nasıl ki yünden meydana geliyorsa, müzik de aynı şekilde sessizlikten meydana gelir. İşte, içinde yaşadığın dünya da, bu şekilde hiçlikten yaratıldı. Ama hiçliğin öteki adı olan boşluğun bir parçası artmıştı. Bu parça ikiye bölündü ve birisi, boş bir levha olarak sana verildi. Senin gördüğün karanlık işte bu levhadır. Boş olduğu için onda elbette ki ışık yok, böylece sen levhada karanlığı görüyorsun. Ama dünyanın yaratıldığı boşluğun bir parçası olan bu karanlıktan sen, düşler yaratıyorsun.
Reklam
10/10
30 saatte okudu
·2020 26. kitabı
" Çünkü saatler ve modern hayatın bize dayattığı zaman kavramı insanı prangaya vurulmuş bir mâhkuma çeviriyor. Akrep, gardiyan! Saat başlarında yoklar seni. Yelkovan, prangaların! O olmadan başıboş gezemezsin. Saniye çubuğu ise demir parmaklıklar! O, seni olman gerektiği yerde ve olman gerektiği vakitte ve olman gereken şekilde tutar. Rakamlar ise tüm hayatın..."
Ölümün varlığı bütün vehim ve hayallerini yok eder. Bizler ölümün çocuklarıyız, hayatın aldatmacalarından bizi o kurtarır. Hayatın derinliklerinden seslenir, yanına çağırır bizi. Ve biz, henüz insanların dilini bile anlamadığımız yaşlarda, ara sıra oyunlarımızı yarıda kesiyorsak bunun nedeni, ölümün seslenişini duymuş olmamızdır... Ömrümüz boyunca ölüm bize el eder, çağırır bizi. Her birimiz ansızın, sebepsiz düşüncelere dalmıyor muyuz, bu hayaller bizi öylesine sarıyor ki zamanı, mekânı fark etmez olmuyor muyuz? İnsan bilmez bile ne düşündüğünü; ama sonra kendini ve dış dünyayı hatırlamak, düşünmek için toplanmak zorundadır. Bu da bir sesidir ölümün.
