Başkalarına iyi davranıyor muydum? Buna karar vermek zordu. Şayet bir kişiliğim olduğu ortaya çıkarsa bunun kötücül kişiliklerden biri olacağından korkuyordum. Yoksa bu soruyla ilgili endişe etmemin tek sebebi, bir kadın olarak başkalarının ihtiyaçlarını kendiminkilerin önüne koymak zorunda hissetmem miydi? "İyi kalplilik çatışma esnasında boyun eğmenin başka bir adı mıydı yalnızca?
...beni o kadar korkuttu ki aklıma gelen tek rahatlatıcı düşünce, belki de şu an böyle bir şey olmuyordur, idi. Panik yapmaya başladığımı her fark ettiğimde bu düşünceye geri dönüyordum, sanki delirip alternatif bir gerçekliğin halüsinasyonuna tutunmak, gerçekte olanlardan daha az korkutucuymuş gibi.