Arya A.

GÖLGESİNE
Ağlasa da gizliyor gözlerinin yaşını; Bir kere eğemedim bu kadının başını. Kaç kere sürükledi gururumu ölüme Fırtınalar yaratan benim coşkun gönlüme. Cevapları öyle heycansız ki onun, Kaç kere iman ettim, hiçliğine ruhunun. Kaç kere hissettim ki, yine bu gece gibi Güzelliğin önünde, dolup, çarpmalı kalbi Ne mehtabın aksine yelken açan bir sandal Ne de ayaklarında kırılan ince bir dal Onun taştan kalbini sevdaya koşturmuyor. Bir çiçeğin önünde bir dakkika durmuyor... Dönüyoruz yine biz uzun bir gezintiden Gönlümün elemini döküyorken ona ben O bana kendisini gülerek naklediyor diyor. Ya bu kadın delidir, yahut ben çıldırmışım Ben ki.bir çok kereler kırılmışım, kırmışım Ömrümde duymamıştım böyle derin bir acı Birden onun yüzüne haykırma ihtiyacı İçimde alev alev tutuştu yangın gibi Bir dakika kendimin olamadım sahibi Hiç olmazsa öcümü böyle alırım dedim Yolda mağrur duran gölgesini çiğnedim. Nazım Hikmet
1000Kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Nasılım biliyor musun? Kötüyüm. Sana karşı merhametimin cezasını çektiğim için kôtüyüm. Bana bunları yaşattığın için kötüyüm. Ben varken bir başkasını aradığın için kötüyüm. Gururumun,benliğimin hiçe sayıldığını gördüğüm için kötüyüm. Sen de kötü ol demiyorum ama yaşattığını yaşamadan bir adım ilerleme istiyorum.
Duygu ve Düşünce
Sevgi sebep gerektirmez.
1000Kitap
Başta böyle olmasa da kartlar yeniden dağıtıldı. Sen masadan kalktın. Bense sen masada varmışsın gibi oynamaya devam edebilirim sandım. Tüm kaybımı kabullenerek çekiliyorum.
Edebiyat
Rüveyda
... at vuruldu; içim paramparça rüveyda gölgelerin ardına sakladım kusurumu sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin ben burda damla damla eriyip akıyorum yine de, çiğnetemem kimseye gururumu istenmediğim yeri sessizce terkederim hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim. -Nurullah Genç
Şiir