h i l a l
@Loba
Acıyı tattılar ve sevdiler onu. Acı çekmek için yanıp tutuşuyorlardı. Gerçeğe yalnızca acı çekerek ulaşılabileceğini söylüyorlardı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
10/10
2021 25. kitabı
Kadınların yalnızca doğurganlıklarıyla var olduğu o karanlık dünya, okudukça boğazıma düğümlendi. Karakterlerin yaşadığı çaresizlik, korku ve suskunluk... Atwood’un yarattığı dünya, kurgu gibi görünse de ürkütücü biçimde gerçek olabilirmiş hissi veriyor. Her satırda özgürlüğün ve seçim hakkının ne kadar kıymetli olduğunu yeniden hatırlatıyor. Atwood’un sade ama derin dili, hikayeyi daha da çarpıcı bir hâle getirmiş.
Puan vermedi·452 syf.·
2025 14. kitabı
Satır aralarında kendi hayatımdan, çocukluğumdan ve bugünkü davranışlarımdan izler buldum. Okudukça, bazı düşünce ve duygularımın neden hep aynı döngüde tekrar ettiğini fark ettim. Kitap sadece bilgi vermiyor, adım adım kendinizi keşfetmenizi sağlıyor. Özellikle şema kavramlarını açıklarken hem bilimsel hem de anlaşılır bir dil kullanması kitabı daha değerli kılmış. Bu kitabı okumak benim için oldukça zor ve uzun bir süreçti çünkü neredeyse her sayfada duygulara dokunuyor, insanı kendi anılarına götürüyor. Kendini değiştirmek isteyen biri için kolay bir okuma değil ama çok dönüştürücü. Her bölümde durup düşünme, kendime dürüstçe bakma ihtiyacı duydum. Bitirdiğimde tamamen iyileşmiş hissetmedim ama artık iyileşme yolunda neler yapabileceğimi daha net biliyorum. Bana göre bu kitap, kendini tanımak ve içsel yaralarını onarmak isteyen herkes için çok değerli bir rehber.
Ayrıca kitapta yer alan şemaların sırayla ve derinlemesine ele alınması, mümkünse bir terapist eşliğinde yürütülmesi çok daha sağlıklı ve faydalı olabilir.
