Furkan
@Lombardian
Uluslararası İlişkiler - Ekonomi & Finans
Rize Üni - Anadolu Üni - Cumhuriyet Üni
Malatya
39 kütüphaneci puanı
460 okur puanıAğustos 2020 tarihinde katıldı
**İlk paragraf spoiler içerir, sonrakiler ise kendi görüşlerimdir.
Kalabalığın içindeki yalnızlığı konu edinmiş yazarımız.. Ana karakterimiz olan “C.” (yazar böyle hitap ediyor) zamanını aylak aylak gezerek geçiren bir adam. Kendisinin herhangi bir işi yok ve babadan kalma evlerinin kirasıyla geçinip gidiyor. C. kendisi için bir çıkar yol aramaktadır, artık bu aylaklıktan kurulacağı bir yol.. Kendisine çıkış yolu olarak sevgiyi düşünür. Kahramanımız annesini küçük yaşta kaybettiği için bütün kadınlarda annesini arayıp en mükemmelini bulma çabası içinde olan birisidir. Bu yüzden de kadınlarla ilişkisini de bir türlü sürdüremez. Sevdiğini düşünür fakat kıskançlık duygusu, güvensizlik gibi nedenlerden dolayı uzaklaştırır kendinden veya kendisi ayrılır. Mavi yağmurluklu B.’yi gördüğünde ise hedefe onu koyar fakat bir türlü ona ulaşamaz.
Aslında yazar, insanların birbirleriyle olan ilişkilerinde gereksiz ön yargıların onları yalnızlaştıracağını da anlatmış bir bakıma. İnsan geçmişte yaşadığı kötü şeylerden kaçmak ve iyiye yönelmek için kendisine bazen olmadık hedefler koyar.. Ulaşamayacağı veya ulaşsa dahi onu tatmin etmeyeceği hedefler. Günlük hayatta herkesin karşılaşabileceği, ayrıca karşılaşmak istemeyeceği şeyler var kitapta. Belki de en çok etkileyen bu insanı.
Kitap olarak beğenmemek mümkün değil eseri, fakat içeriğinde kendinizi görmemeniz mümkün değil. O yüzden de karmakarışık duygular içinde bulacaksınız eminim kendinizi. İyi okumalar..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Olabildiğince spoiler vermeden şu şekilde anlatmaya çalışayım ..
Öncelikle “Fahrenheit 451” kağıdın tutuşma sıcaklığıdır bunu bir belirtelim.
Geleceğin dünyasında, itfaiyecilerin görevinin artık söndürmek olmadığı, kitapları yakmak olduğu bir zaman dilimi.. Gelecekte artık yanan şeyler evler, arabalar ya da maddi şeyler değil, insanların ruhunu besleyen ve tam olarak bu nedenden dolayı da yakılan kitaplardır. Kitaplara o kadar düşman olunmuş ki, amacı yangın söndürmek olan itfaiyecileri kitapları yakan görevliler haline getirmişler düşünün. Teknolojinin insanları bu kadar esir aldığı bu dönemde kitap okuma oranları bu kadar azken, herkesin her tarafı ekran kaplı odalarda vakit geçirdiği bir hayat.. Baş karakterimiz de bu dönemdeki bir itfaiyeci.. İşinin gereğini yapıp “kitap yakan bir itfaiyeci”.. Fakat bir gün işten eve dönerken küçük bir kız çocuğu ile karşılaşıyor. Aralarında geçen kısa muhabbetin sonunda kızımız ona mutlu olup olmadığını soruyor. Olayımız da tam burada başlıyor aslında. 30 yıllık hayatında hiçbir seçim yapmayan kahramanımız Montag mutlu olmak ile mutlu olmamak arasında da bir seçim yapmadığını fark ediyor. Neden bu işi yaptığını, neden karısı ile evlendiğini, neden burada oturduğunu bilmediğini fark ediyor. Çünkü hayatı boyunca ona hep tek bir seçenek sunulmuştu ona ve o da onu seçmişti. Bu noktadan sonra karakterimiz karşılaştığı şeyleri, yaptığı işi ve en önemlisi yaşadığı dünyayı sorgulamaya başlıyor.
Bilim-kurgu sevenlere önemle duyurulur.. Kesinlikle okuyun !!
Kitap 1937 yılında İspanya'da geçiyor ve İspanya'daki iç savaşı konu alıyor. Faşistler ve Cumhuriyetçilerin savaşına yakından tanık olmamızı sağlıyor. Aslında kitap dost-düşman ilişkisini anlatmıyor, kitap savaştaki insanları anlatıyor. Savaşı kazanacak olan da kaybedecek olan da aynı yurdun insanı, aynı kandan gelme kardeşler. Kitapta faşist ve antifaşist iki grup var ama halk tabakasının bu ayrımdan çok da anladığı yok, çoğu asker ya da savaşa katılan kişi sadece emirleri uyguluyor, ne uğruna savaştıklarını gerçekten anlayamamış bir sürü insan var. İşte buraları okurken insan savaşın iğrençliğine bir kez daha şahit oluyor. Açıkçası kitabı etkileyici kılan kurgusu ya da dili değil, işlediği konu ve gerçeklerin çarpıcılığı. Kitap çok kısa bir süreyi anlatıyor ama bu sırada bir çok dünya gerçeğini gözler önüne seriyor. Kitap aşk konusunu da işliyor fakat savaşı ele alış biçimi daha daha etkileyici.
Herkesin aklında bir Sezen Aksu şarkısı -şarkı sözü- vardır muhakkak. Bu kadını dinleyip de tutulmama şansı var mıdır insanın bilemiyorum açıkçası. Kitap 1975’den 2006’ya kadar çıkan Sezen Aksu şarkılarının şiirselleşmiş sözlerinden oluşan bir eser. Şarkı olarak dinlemek değil de şiir olarak, yani anlam ve mana katarak okuyunca daha bi cezbedici geldi bana. Hani uzun süre gitmediğiniz bir yere gider de tanıdık yüzler görürsünüz ya.. Hah tam da öyle bir hissiyat oluşturuyor işte insanın içinde. “Ben bu sözleri biliyorum, tanıyorum ben bunları” diyor insan ister istemez. Bu kadar tanıdık yüzü görünce okumadan edemezdim.
“Acının insana kattığı değeri bilirim küsemem,
Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir.” Diye boşuna dememiş aslında. Sözlerinin çoğu acıdan geçen bir kitap.. İnsan mutluluğu unutur da en çok acılarını unutamaz aslında. Anlıyorum, anlayacaksınız.. İyi okumalar.
Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz diyor şair.. Körebe gibi yalnızlığın içinde dolaşan , bazen anlamsız gelen, karmaşık ama insanı oradan oraya savurup duran dizeleriyle insana kendini sorgulatıyor. Şiirler satırlarda sevilmez, kafiyelerde aşık eder kendine. Çok şiir sevmemeli insan, çok şiir okuyup kendine en yakın hissettiğini alıp öpmeli, yüreğinde taşımalı. İşte tam da bu yüzden okunmalı, okunduğuna hep hayran bırakacağından şüphesi olmadan hem de.
