Kopernikçi model, Ptolemaios'un gök kubbelerinden ve evrenin doğal sınırları olduğu fikrinden kurtulmuştu. "Sabit yıldızlar"ın, dünyanın kendi ekseni etrafında dönüşü kaynaklı gökyüzünde hep birlikte dönme hareketleri dışında, konumlarını değiştirmiyor gibi görünmesi, onların güneşimize benzeyen, fakat güneşten çok daha uzak mesafelerde bulunan nesneler olduklarını varsaymayı doğal kılmıştı.