"Ey yüce Rabbim, yarattığın bin bir böcek hakkı için, yarattığın bin bir koku hakkı için, sen beni bağışla . Beni benim amellerimle tartma . Bin yıl ömür versen, bin yıl senden gayrısını düşünmeden ibadet etsem, verdiğin bir tek göz nurunun bakıp alemi görebilmenin şükrünü eda etmiş olamam. Sen beni bağışlamazsan ben ne yaparım? Sen hiç kimseye muhtaç değilsin ama biz hepimiz sana muhtacız."
Hz. Ömer birini uzak bir vilayete kadı tayin etmişti . O kimse göreve gitmek üzere Hz. halifeye vedaya gelince onu kucağındaki çocuğunu sevip okşarken gördü . "Ya Ömer!" dedi . "Bu halinize taaccüp ediyorum, şaşırıyorum. Ben hiçbir zaman çocuklarımı öpüp okşamadım."
" Yaa..." dedi Hz. Ömer. "O halde seni kadılık görevinden hemen geri alıyorum. Zira evlatlarına muhabbet göstermeyen halka da göstermez. Çocuklarına merhametli olmayanın halka da merhameti olmaz."
Hayvanlarla çeşitli konuşmaları onlarla ders alınacak çeşitli işleri olan Hz. Süleyman Peygamber bir gün bir çeşmede elini yüzünü yıkamış. Bakınmış kimse yok yanında, ne bir insan ne bir hayvan. Bir kirpiden başka . Ona: " Kirpi " demiş . "Bana yumuşak bir şey getir de elimi yüzümü kurulayayım."
Kirpi acele koşup minik yavrusunu getirmiş ,uzatmış Hazreti Süleyman'a . "Buyur bununla kurula." demiş. Bakmış Hz. Süleyman kirpiye ve yavrusuna.
Yüzlerce diken.
" Hiç olur mu, bununla el yüz kurulamak ? " diye sormuş kirpiye .
"Git bana doğru dürüst yumuşak bir şey getir . "
"Ey Allah'ın Nebisi " demiş kirpi . " Bundan daha sevgili ve daha yumuşak bir şey yok ki benim için."
Ne engin bir merhamet kirpi de olsa
bir annenin yüreğindeki.