T.
@LucidInterval
Şu anda okuduğu kitap
Erkek kadına dedi ki:
- Seni seviyorum,
ama nasıl
avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp parmaklarımı kanatarak
kırasıya,
çıldırasıya...
Erkek kadına dedi ki:
- Seni seviyorum,
ama nasıl
kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beş yüz,
yüzde hudutsuz kere yüz...
Uğultulu Tepeler, 19. Yüzyıl İngiltere kırsallarında, Yorkshire’a bağlı olduğu bilinse de kurgusal isimlerle anılan bir bölgede geçiyor. Enteresan bir yüzyıl gerçekten, insanların kimisi uzun, sağlıklı bir ömür sürerken; kimisi otuzlu yaşlarına varmadan veremden veya başka hastalıklardan ölüyor. Kitabın yazarı da ikinci gruptakilerle aynı kaderi paylaşanlardan keza, 30 yaşında veremden ölmüş. Böylesi bir dönemde insanlardaki iyi-kötü ayrımından öte güçlü-zayıf ayrımı göz önüne seriliyor ve bu gücün maddi güçle, soylulukla hiçbir alakası yok romanda. 1800lü yıllar parası olanın uzun yaşadığı bir dönem değilmiş diyelim...
Romanı okuyan arkadaşlarım beni uyarmıştı; kitabın oldukça can sıkıcı, kriz geçirten türden olduğunu söylemişti. Aldırış etmeksizin başladım, güzel de gidiyordu, güzeldi de aslında ama bir şey var hikayede, iç karartıcı, can sıkıcı... İyi ve kötü diye kategorize edilemeyecek karakterlere sahip ama uğraşsak bunu yapmak için, kötüler o kadar ağır basar ki.. Sadece kötülük de değil, sevimsiz, uyuz, uyuşuk huylara sahipler. Nefret etmeye başlıyorsunuz bazı karakterlerden. Bu kadar kötü huy, garip davranış biçimleri içerisine sıkıştırılmış bir aşk teması var ama açıkcası ben bu kadar kirin pasın içinde o güzelliği alamadım. Kötülerin aşkı vs diye özetlemek de elde değil, enteresan bir dinamiğe sahip çünkü, roller değişiyor hikaye ilerledikçe. Ama her daim nefret edilesi birileri oluyor son noktaya gelene kadar. Eğer bilinçli olarak okuyucuda bu rahatsızlık hissini uyandırmaya çalışmışsa yazar, oldukça başarılı bu konuda.
Eleştirilebilecek, veya üzerine tartışılabilecek en önemli konu bana göre hikayenin anlatılış biçimi. Bir yabancı, yeni gelmiş bir kiracı olan Mr. Lockwood’un merakı üzerine ailenin yıllar yılı yanında olan hizmetlileri Nelly tarafından
Tigress - Songs: OhiaMüzik
open.spotify.com/track/4qKUtn97j...
Songs: Ohia son zamanlarda keşfettiğim en tatlı şey... Gerçi bu "keşfetmek" kelimesinin bu şekilde kullanılmasını sevmiyorum, "farkına vardığım" demeliyim daha çok. Şarkıya gelince, genel olarak sanatçının dumanlı havasını barındırsa da; o kilise orgu mu, sanal piyano mu olduğunu anlayamadığım enstrümanlı kısımlara ayrı bayılıyorum. Keyifli günler dilerim.. :))
"Kötüleri cezalandırmak Tanrı'nın işi; bizler bağışlamayı öğrenmeliyiz."
