T.
@LucidInterval
Şu anda okuduğu kitap
Özeleştiri: ben bunu beceremiyorum xd
"Birisini eleştirmeye kalkıştığında," dedi bana, “şu dünyada her insanın senin sahip bulunduğun ayrıcalıklara sahip olmadığını hiç aklından çıkarma."
Reklam
Şarik gibi okuyanlara ithafen..Düşünce
Köpek kalbi 1925 yılında Sovyetlerde komünizmin başlangıç zamanlarında yazılmış, satır aralarında bunun eleştirisinin, topluma negatif yansımasının sıkça yapıldığı bir eser. Bunun dozu iyi ayarlanmış, realiteden kopulmadan arka plan sunulmuş. Dozu biraz kaçsa distopyaya dönebilirdi; oysa bu haliyle burjuva ve proletarya arasındaki komünizm gerilimini daha somut hissedebiliyorsunuz. Bir de vurgulanması gereken yazarın tıbbi jargona ve dönemin temel klinik uygulamalara olan hakimiyeti. Yazarın diğer eserlerinde de bu karşımıza çıkıyordu zaten.
Şimdi bu noktada eserden konuşmayı keseceğim, esas konuşmak istediğim şey satır aralarının önemi. Malum sitede bu çok sevilmiyor, aynı alıntıyı milyon kez görmekten sıkılmıyor, hep duygusal yamyamlık peşinde koşuyoruz. Ancak bir kitap okuyosanız ve onu bir şiir gibi okumak, uzaklara dalıp hisli şeyler düşünmek dışında size bir şeyler katmasını istiyorsanız; veya en basitinden yazara biraz saygınız varsa, derdini anlamak istiyorsanız satır aralarını yakalamak durumundasınız. Birisi sorduğu zaman: "doktor köpeği insan yaptı ama köpek şerefsizin teki çıktı oo" diye anlatırsanız bu eseri değersizleştirmiş olursunuz. Ayrıca verdiğiniz paranın karşılığı olarak 1-2 saatlik eğlenceden daha fazlasını hak ediyorsunuz, kendinizden bunu esirgemeyin.
Yoldaş Tayfun keyifli okumalar diler..
"Hayır, nereye gidebilirim ki. Hiçbir yere gidemem artık. Kendini kandırmaya gerek yok," diye hüzünlendi köpek burnunu çekerek. "Alıştım bir kere. Ben bey köpeğiyim. Entelektüel bir varlığım. En mükemmel hayatın tadına baktım bir kere. Nedir ki özgürlük? Duman, serap, kurgu... Bahtsız demokratların sayıklaması..."
