Harry kafasını iki yana salladı. “Aptallık ettim o olduğunu sanmakla,” diye mırıldandı. “Yani onun öldüğünü biliyordum.”
“Sanıyor musun sevdiklerimiz ölünce bizi gerçekten de terk ederler? Zora düştüğümüzde onları her zamankinden de berrak bir şekilde hatırlamadığımızı mı sanıyorsun? Baban senin içinde yaşıyor Harry ve ona ihtiyacın olduğu zamanlarda kendini açıkça gösteriyor. Başka nasıl gidip de özellikle o Patronus’u yaratabilirdin ki?”