Onlara ilk hamlede, bildikleri kelimeleri, şimdiye kadar aşinası olmadıkları şekilde kullanmayı öğret.
Sen aşk deyince, bilsinler ki artık, o şimdiye kadar bildikleri değildir.
Sen görev deyince, ellerindeki görev demetleri buruşsun. Başlarının üzerinde ilahı nazarın bir tek an bile eksik olmadığını yaşamaya başlayarak, gerçek bir sorumlulukla belleri ikiye katlansın. İçlerinde nedametin güçlü alevi yanmaya başlasın. Ve tevbe sancakları açılsın.
Galiba yola bir duvar ördük ve onu önümüzü göremeyecek kadar yükselttik. Zira, her şeyde, her zerrede yaratıcıyı hatırlatan parıltıların, şiirin ana damarına, özüne sahip olduğunu anlatmaya kalkacak ve zorlanacaktık.